ته چې موسم غوندې ساعت کې بـــــــــدلېــــــــــدې جــــــانانه 
سهوه دې وکړه چې زما زړه ته راتلې جــــــــــــــــــانــــــــــانــــــــه 
 

زه که اغزى یم نو لمن دې رانــــــــــــه لــــــــــــــــــــــرې ســـــــــاتــــه 
که زه گلاب یمه وربـــــــــــل کــــــــــې بــــــــــــــه مې ږدې جانانه 
 

هېڅ پروانه کړي چې ســـپوږمۍاو لمر مې واک کې نه دي 
دا بــــــه وي ډېــــــــــره چــــــــــــــــــې زما دي ورځې شپې  جانانه 
 

ته لکه سيند يې ســــــــــم او غـــــــــــــر ستـــــــــا د ښکلا تابع دي 
خوښه دې خپله ده په کومه خوا چــــــــــې ځـــــــــې جــــانـــانــــــــه 
 

پوهېږم نه چې دا شهرت کــــــــــــــه رســـــــوايــــــــي ده زمــــــــــا 
هر چېرته شته زما د ميــــــنـــــې اوازې جــــــــــانــــــــــانـــــــــــــــــه 
 

شمسزى خـــــــــــړ پــــــــــــړ دى خـو په زړه کې مينه ډېره لري 
په خرابو کې پيـــــــــــدا کېـــــــــــــږي خــــــــــــزانـــــــــــــې جانانه