پېژنم يــــــــې ښـــــــــه جانانه ما ته معلومېږي، زړه

وايې خلــــــه نور ستا دې وي له تا سره جوړېږي زړه

دا منـــــــــــــم زمـــــــــا دى خو له ما سره رغېږي نه

عشـــــــــقه دا خو ته يې چې په ژبه دې پوهېږي زړه

تا پســـــــــې اوبه اوبه، اوبــــــــه شولو كه ګورې يې

راشه اوښكـې اوښكې مې له سترګو نه توېېږي زړه

ها چې ماشــــــــــــومان وو لا او لاس نيولي ګرځېدو

پوه به شوم، چې هر نظر سترګې سترګې كېږي زړه

بدره ښـــــــــــــــــــــــه يې پېژنم يو عمر مو ژوند كړى

تېر به شـــــــــي له ما نه خو له عشقه نه تېرېږي زړه

۵، ۶، ۱۳۸۸