لولپه شوم دحسرت په اور سوزیږم

چی بهار شي بهارونه می په زړه شي

دیادونو سمندر کې مې لاهو کړي

چی خپل کلي تبر وختونه مې په زړه شي

*         *           *

تیروم ژوند دګلانو په وطن کې

خو یارانو خپل ګلونه مې یا دېږي

دپردي مالت ګلان راته پردي دي

ماته سترګو کی اغزي اغزي چو خیږي

*           *           *

پسرلې که راته هر څومره موسیږي

ولې نشي ذوق می نشي تخنولې

ماته  مه وایه چي وی ستایه شاعر يی

نه می زړه نه می قلم شي دامنلې

*           *            *

مونږ سپرلي نه سپرلې مونږ نه مروردي

ډیر کلونه شول چی ټنډه ئي تروه وي

چم ګاونډ ته په خندا خندا رادرومي

چی زموږ په پلو راشي په غصه شي