دداغلي زړه له آهــــــــه شـــــــم څــــه شـــــان چُپ ؟

د چمن پــــــه ګــــــــلونـــــــه وي بـــلبــــــلان چــُپ

خلاص شي بیا لکه تـــــورزن دټـــــــول له منځه

که هر څوپه غـــاښـــــو ونیسم زبــــــــان چــــــُپ

له خامۍ جوش او خروش خیږي لـــــه دیـــګه

وي لــــه خپـــــلې پختــــګۍ پختــــــګان چُپ

په اوبو به دې دمـــــراد ډیــــوه شـــــــي بــــــله

که صدف غونــــــدې په صبر کړي دهان چُپ

چې دانــــه پـــــه خــاورو پټه شي خوشه شي

په ګـــــوګـــــل دنـــــنه وســـــاتــه آرمان چُپ

د بلبلونــــــاري ښــــې نــــــه دی پــــــه ګـــــلو

چې په سرولمبوکـــې ســوزي پتنګان چُپ

لــــکه کــــــاه اوکــــهـــربـــاچـــې سره بولې

هسې پټه خولـــــه بلل کاندي یــــاران چُپ

لکه ژاړ ي پــــــټه خوله  بوره بـــــدنــــامــه

هسې کــــانــدي میین زړه آه و فغان چُـپ

آبــــرویـــی دشکرخورمیلمه به څــــه کـــا

چې حمید شکر باري کا په ګریوان چُپ