بــــــې غـــــم کـــله د غـــم جـــن پــه غــم پـــوهــیـــږي

غــــمـــجــــن ځـــان لـــــره د ځـــان  پــه غم کـــړېږي

دردمندان د ځان په درد کې ویش  او واي کــړي

بـــي درد کـــلـــه د درد مــــنــــد پـه درد خوږېږي

څوک چې موړ وي ټول عالم ورتـه موړ ښکاري

موړ  د  وږي  په  حــــــا لــــت  کــلــــــه  خــبرېږي

د جمله زړونو ما لــــک پـــــــــــرور د ګـــار دي

بنده  کلـــــــــــه  د بنــــــــده  پـــــه  زړه  رســـېږي

ته  پخپـــــــــل غـــــم و درد زاؤه مــــلــنګ جان 

دبل څه دی چی دا ستا په غم زړېـــــــــــــــــــــږي