په طلب دے د حباب  غوندے چشمان يم

ستا د میني سيند اخستی يم روان يم

که قطره يم زۀ خو تۀ د حسن لمرئ

ستا د مينی  د سپرلی نه  ګلستان يم

د زړو  شرابو څښل نوي ژوندون دي

شی  توبه د ځوانی مرګه زه دي ځوان يم

ما قطريٍ  ته  ګله  کم نظراو  نۀ  کړی

په  دويم  ځله  راتږ کښی  به  باران  يم

درا تږ احسان دي  خس  همره  هم نشته

وس له عشقه چه ګر داب  هسي ګردان يم

دا دماغ د له سنګاره مخکښی نۀ وه

ا يُنی  درته  څه  ا و و يل  حيران  يم

حېرانی د هر تصوير  د پاره روح  د ئ

چه کوم رنګ دی په ديدن کړم  هغه  شان يم

ګله خېر دی چه می ستا په زړۀ کښي ځاي  شته

که د بوئ  غوندي و حشی او پريشان يم

 حمزه  څه  شی که  د هوش  بخۍ  پر شوی

د  عا شق  په   پير هن  کښي  ګر يبا ن  يم