مينه/ لیکوال/ نصیر احمد احمدي
نجلۍ د کړکۍ پرده چوله کړه، د سهارني لمر ژيړې وړانګي يې پرسپين مخ ولګيدې، له ويښتو يې سره بخونده رڼا پورته شوه. يوه…
نجلۍ د کړکۍ پرده چوله کړه، د سهارني لمر ژيړې وړانګي يې پرسپين مخ ولګيدې، له ويښتو يې سره بخونده رڼا پورته شوه. يوه…
صفیه وردګ د دړې درب شو، د کوټې چوپتیا یې ماته کړه. نېنا وه. – سلام – راغلې؟ – هو. – ساړه وه؟ – هو. نېنا خپلې کوټي ته لاړه، ما…
ځوان موږک وويل: _ پلاره! د پنير دا ټوټه ډيره خوندوره ده. زوړ موږک د پنير ټوټه ور واخيسته، تيره غاښونه يې پرې ټينګ…
دانځرګل ټولې غوښې ټكيدلې وې، هغه غټ ګردی مخ يي نيم نه و پاتې، سترګې يې دمخ كاسه كي ښكته ننو تې او نرۍ…
غرمه مهال وْ، خو په خونه كې رڼا د غرمو قدري نه وه. په كړكيو ميخ شويو كارتنونو لـه يوې نيمې چولې رڼا پرېښوده.…
داستاني طرح نن زه ډير خوشحاله يم، نن ما وكولى شو چې زه خپل يو ښوونكى وپيژنم، چې هغه طبيعت دى. طبيعت ماته ډير…
نه٫ نه ٫ همدی و٠ همدی له ماسره په کوټه کې اوسيده٠ په کوټه قلفي کې و ٠ -ته څوک يادوې ؟ -همدا چې…
ديره لکه اوږده تراړه ٫ لکه ديو ه ماشوم شليدلې تڼۍ داسې اوږده غزيدلې وه٠ دديرې بر سر ته پخوانې زوړ جومات ولاړ و…
غمير چې څنگه په دروازه راننووت، وار له واره په چېغو او ښکنځلو شو: – چېرته ياستئ؟ ډمانو، بې غيرتو! نېکه يې د بام…
درز د غږ سره هغه چينایي ګل دان په مځکه دانه دانه شو چې د تېرو دو لسو کالو راهيسې شيناز ډېر په احتياط…