لمر نيازى

بودا کټ کټ وخندل!!

بودا کټ کټ وخندل؛
له خندا شين شو، دومره ډېر شين شو؛
چې دواړه شوشتي يې په لاس ونيول،
شين خرخندى يې د ولاړ تابوت له تشې غېږې،
لکه د آس شيشنى په ټوله غُلغُله کې خپور شو!
له ډېر هيبت او له حيرته د بامیان درې په ويړه غېږ کې
د سپيدار د پاڼو شور غلى شو!
د مغارو او څمڅو خولې له حيرت وازې پاتې!

بودا کټ کټ وخندل؛
د خپلو پښو لاندې يې
د خپل وجود د ټوټه شويو اندامو په ډېرۍ
يو هوار شوى چهارخانه د سوال څادر وليدۀ
چې ورته ناست ګونډه وهلى ملا
او څو چڼيان دي لکه بلمنګي د روټې دوغړنې ډوډئ
له خلکو اخلي د همدۀ د سرسايې په نامه
د شکرانې د ټيکټ خړې – څڼېورې روپۍ

بودا کټ کټ وخندل؛
ملا بک بک وکتل
خو پۀ تروۀ تندي يې ننه زړۀ کې پټ وخندل!
د سرسايې د ټکټو ګټې ته ټول ښورېدۀ
کله به کښېناست په يوۀ کله پۀ بل کوناټي
کله پۀ يوه چڼي وربرګ، کله په بل يوه چڼي،
نن د هماغه نړېدلي بودا پښو ته ناست و،
هو، د هغۀ چې تحريم کړى و همدغه ملا،
هغه بودا چې قتل کړى و همدغه ملا!

بودا کټ کټ وخندل؛
وروسته له شلو کلو
د غُلغُلې د ښار درانۀ غوږونه
د يوې ورکې جلالي اروا په غږ ببر شول
ژر د بودا د قهقهه خندا پۀ راز خبر شول:
ټولو خندل، لۀ خندا شنه ککړ شول؛
چا کوميډي ته خندل،
چا تراژیدي ته خندل،
چا به ملا ته کتل
چا به چڼي ته خندل
باميان کټ کټ وخندل
خو خلکو پټ وخندل
څو سپيدرونه له کړس کړس خندا نه غوټ مات شول
د غُلغُلې لۀ پخڅو لوټې د پسخند تويې شوې،
هلته پټي د کچالو له خندا ټول ښورېدل،
بزګر له ډاره پۀ لېمو کې موسک و،
خو د پښو چاودو يې له ډېرې خندا وينې وکړې!

بودا کټ کټ وخندل
نن يې اروا فاتحانه مسکا تاريخ کې ثبت کړه!
چې يې قاتل ملا پۀ پښو کې دى څادر ويړ کړى
پر دۀ ټکټ اخلي د دۀ په روى چندې ته ناست دى،
تاريخه دا مسخره ثبت کړه کنه،
چې بت شکن يې د تحريم سر، سرسايې ته ناست دى!!

“لمر نيازى”
**************************************