محمد عاشق غريب فرانکفورت جرمني

محمد عاشق غريب فرانکفورت جرمني

دلوی رشاد په وير کي د غريب ويرنه

آه کندهاره

لـــــويه کنــــدهاره نن دي بيا څــــــــــوني ژړلـــــــــي دي

ګوتي د ي پري شوي که شملي دي نــــــــــړيدلــــي دي

مېنه د ننګونو يې ژړا سره بلــــــــــــــــــــــد نــــــــــــــــه وې

ځاردي غيرتي سترګي تڼاکــــــــــــــي يې چاودلي دي

لرو پښتنو ويل د ملالـــــــــــــــي روح راغلـــــــــــــــې وه

سري جنډې په قبر دايوب يې ښـــــــــــــــورولـــــــي دي

خاوري د ميوندپه پټه خوله ماتم نيـــــــــــــــــــولی دی

بيا يې له شهـــــــــــــــــــــــــــيدو زخمو ويني بهيدلي دي

څليو د ميرويس او احمد شا ته بيا ســــــــــــتايني دي

شناختي د لحد يې خدايږو چـــــــــــــا ور ټکـــــــولي دي

بيا ليلي ورغلې چي سخي ته ګريوان څــــــــيري کړي

غېږ کي خوبولي يې بيا چا راپاڅــــــــــــــــــــــــــــولي دي

ذکر او زګيرويو په خرقه کـــــــــي زور اخستی د ی

ګوری له ګونبدې هســــــــــک ته لپي راوتلــــــي دي

سا دي د مستـــــــــۍ د تاک له پښو نه نن وتلــــــــــي ده

وني د انارو دي له وينو خوټيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدلي دي

څومره چي ويرجن يې بس نن وير درسره ښه ښکاري

نن مو چي تقدير د ستر (رشــــــــــاد) زني تړلـــــــــي دي

ستا پردېس بچيانو هم د وير ټغر خپــــــــــور کړی دی

زه هم له هغو چي ستا له غېږ نه يـــــــې شړلـــــــــــــي دي

ټنډي د ( غريب ) ته د کعبې په شان سپـــــــــېڅلی يې

څلي د تاريخ او شهــــــيدان دي زېږولــــــــــــــــــــــي دي

٢ _ ١٢ _ ٢٠٠٤