ډيپلوم انجنيير زيب منتظر مسيد

محمد زېب منتظرکندهار افغانستان

سپيني کوتري

سپيني کوتري ښايسته کوتري

زمونږه کورته راشه

راځه پربام موکينه

لکه د لمر دوړانګو

لکه د نور پلوشه

لکه رڼا د سپوږمي

لکه د ستوروپړکه

له ټپي سترګو مو تياره کړه ليري

له سړو زړونو موساړه کړه ليري

لکه د ګلووږمه

لکه نسيم د سهار

لکه پيشه دباران

لکه د ميني نغمه

ژوند مو تازه تازه کړه

بسميلي هيلي موژوندي ژوندي کړه

بيا مو سپيرو اووچو شمنډو لره

د محبت ميني خندا راوله

دي سوځيدلي رژيدلي بڼ ته

بيا د بلبل طوطي نغمه راوله

وشاړو دښتو ته د زړه مو يو ځل

بيا د سرو ګلو قافله راوله

سپيني کوتري ښايسته کوتري

راځه پر بام مو کينه

وزر دي وغوړوه

غومبر ګډا جوړه کړه

بيا په مستي اوخوښي

زموږد کور چاپيره

تاو شه راوڅر خيږه

لکه د سپيني سپوږمي

هسي رڼا جوړه کړه

سپيني کوتري ښايسته کوتري

زموږ شهيدو هيلو

سويو،رټليوارمانونولره

دمني باد سړي سيلۍ وهلي

وچواومړاوو اميدونو لره

دنوي ژوند يوه نوي ساه راوړه

چي مو ټپونه د خوږ زړه شي پري روغ

هغه درمل هغه دوا راوړه

چي مو کړي تنده د کالونو ماته

د سوکالي هغه پياله راوړه

سپيني کوتري ښايسته کوتري

ډ يره موده دي و شوه

چي مو له کوره تللي

ورايه اوليري لاړي

په زورمجبوره تللي

شوي مروره له موږ

له موږدي کرکه وشوه

ځکه د تا مودرناوي نه کوه

د تاد پاکي ميني

ستا دوفا اودوستي

موږه عزت نه کوه

قدرداني نه کوه

د تا دا ښکلي سترګي

يو سمندر د ميني

وفا وفا وه ټوله

ختلي لمر د ميني

موږه ددرداوغم په اښکو سري کړي

ستا د وريښمو په شان

سپيني پستي بڼکي

واخيستي خاوروکي ايري ايري کړي

سپينې کوترې ښايسته کوترې!

زموږ د کورڅينو کسانوپرون

د ګاونډ يانواوغليم پر لمڅون

ته په ډبرو په ليندو و يشتلي

ته په لکړو په لرګو وهلي

دايي زغملي نه شو

ددوي ناتليو سترګودرته کتلي نه شو

چي مو پربام ناسته غومبر دي جوړوي

ددوي د بام کوتري

ستا ننداري ته راڅي

سپينې کوترې ښايسته کوترې!

زموږد کور کسانو

خاين، رټليو او منفور کسانو

خپلو ناولو، ناراوا هيلوته

درسيد و په خاطر

د خپلو خيټو د مړښت لپاره

د څو پيسو په خاطر

ته په رنګ رنګ او په کرات کراتو

په زړه ټپي کړې هم يې وځورولې

له بام يې و شړلې

بيا د غو سپکو او بې پته، بې غيرته کسو

د تا د خوښې بام ته

د تا د مينې کور ته

يوه يې کارغان راوستل

تور او ناولي کارغان

بل ټپو سان راو ستل

ستا د ښمنان راو ستل

چه مو د و ينو تږي تږي وو تل

هغه لېوان راو ستل

سره شرمښان راو ستل

د تا کوډ له يې کړه گډه وډه

د تا جو نگړه يې و يجاړه کړله

د تا پر پام به يي چړچي کولي

د تا په ځاله کي يي شپي کولي

سپينې کوترې ښايسته کوترې

کله چه ته زموږ له بامه ولاړې

زمونږ له کوره هم ارام لاړ و

بخت او قسمت مو مرور شو را نه

د ژو ندون خو ند رانه تمام لاړو

محشر، ناتار جوړ د غمو نو شو لو

سپرلى بېزار مو له با غو نو شو لو

گلان مو و ر ژ ېد ل پاڼې پاڼې

پاتې په څانگو کې اغزي اغزي شو ل

غوڅې سينې پرې د بلبلو شولې

څيرې وزر د بورا گا نو يې کړل

و نې او بو ټي، سمه غر مو واړه

د اور په سرو لمبو کې و سوځېد ل

په تورو خاورو او اېرو بد ل شو ل

شنه چمنو نه او با غو نه مو ټو ل

په سپېر و د ښتو او مېر و بد ل شو ل

ودان کور و نه مو شو ل لو ټې لو ټې

په کنډ و ا لو او هد يرو بد ل شو ل

او ښايسته، ښکلى او شين اسمان مو

ونيوه خړو دوړو...

ورځ مو شوه شپه او شپه اوږده په کلو

روښنايي شوه ورکه او تور تم جوړ شو

له هرې لو ېشتې مو د خا ورې پر يادو نه ختل

کور کې مو غم، و ير او ما تم جوړ شو

او ښکي مو وچي شوي د سترګو نور ژ ړلي نه شو

د ګران وطن ورانو و يجاړو ته کتلي نه شو

اوس پوهېدلي يو مونږ

بې تا مو ژو ند کې هغه خو ند نشته

د ماشو ما نو پر معصو مو شو نډ و

د خو شا لۍ خوښۍ لبخند نشته

نو ځکه!

سپينې کوترې ښايسته کوترې!

را ځه پر بام مو کښېنه

وزر دې و غوړو ه

لکه د سپينې سپوږمۍ،

هر خوا رڼا جوړه کړه

چه نېکمرغي وي پکې

هسي د نيا جوړه کړه

چه د مرگي د شبخو ن ډول کړي غلى

مسته، توده شانې گډا جوړه کړه

چي د مودو، مودو درد غم مو ورک کړي

د خوشا لي يوه فضا جوړه کړه

چي د بار و د و په لوګي کي توري شوي پيغلي

تنکي بلبلي د سپرلي په شاني

بيا د ګود ر غاړه هوا و ګوري

په جنګ جګړو کي کړيد لي، ربړيد لي ميند يي

خپلو خوږو او نازو لو او لا د و په شو نډ و

د نيکمرغي، خو ښي خندا و ګوري

چي د ځوا ني په نيلي سپور تنکي تنکي ځوانان مو

بيا کړي د خيال جامي په غاړه او په سيل را ووزي

مستو ډ و لو نو ته اتڼ و کړي ګډا جوړه کړي

بيا بوډاګان مو په پيتاوي کي کړي ډډي تودي

و يره اوډار يي و ي له وي له زړه وو تلي

خپلو لمسيانو مشغو لا و ګوري

چي مو بي خو نده ژوند رو نق پيدا کړي

چي تک سور رنګ مو تور شفق پيدا کړي

سپينې کوترې ښايسته کوتري!

د پښتنو له مېنې

چه د تُرکمنو، هزاره وو او ازبکو کور دى

هم د بلو څو، پشه يانو او تاجکو کور دى

و ير او ما تم لرې کړه

د د ښمنۍ، بد گو ما نۍ او نفاق

تياره تور تم لرې کړه

چي مو له کرکې او نفرته ځنې زړو نه کړي پاک

ټول شو را غو نډ سره په يوه نغري

د محبت بله ډېوه راوړه

زمونږ و يجاړې، ورانې خو نې لره

چه له هر کونجه يې د و ينو بوى ځي

لمر شه رڼا راوړه

سپينې کوترې ښايسته کوتري!

ښه در پو هيږمه چي ته هم غواړي

بيرته دي کو ر ته را شي

خپله و يجاړه سو ځيدلي ځا له

بيا کړي له سره جوړه

خو لا و ېرېږې او ډاډ منه نه يې

ځکه همهغه کسان

چه يې پر موږ دغه نادودې وکړې

نن هم ليندا په غاړه

کاڼي په لا س ولاړ دي

نيت يي خرا ب دي درته

درته ګواښو نه کوي

غواړي را پري دي نږدي

چي زموږ کور ته راشي

راشي پر بام مو کيني

خو:

سپينې کوترې ښايسته کوتري!

نوره نو مه و ير يږه

ډاردي له زړه و باسه

پريبه يي نږدو نوره

چي څوک په سپکه سترګه

د ستا په لو ر و ګوري

په هغه کاڼي به يي سر ور مات کړو

چي غواړي ستا په لور ګوزارپري وکړي

هغه ليندي به يي کړو ماتي ماتي

چي غواړي تا باندي پري وار وکړي

نو سپينې کوترې ښايسته کوتري

که ته مو کور ته راغلي

بيا مو پر بام کيناستي

نو:

اوس (منتظر) يمه، نېکمرغه به شم

په نغري کې چي دى ډ ک له اېرو

د نوي ژو ند د او ر يو ه سپرغه به شم

لکه د شمعې په شان

اور به کړم پورې پر ځان

خو دا تياره کور به ر و ښا نه کړمه

بيا به محفل د پتنگانو کړم تو د

پورته لمبې به له خپل ځانه کړمه

سپينې کوترې ښايسته کوترې!

زمونږه کور ته راشه

راځه پر بام مو کېنه