محمد اکبر(زيار کښ)

اي وطنه لا تر ځو په تاكي غم
وي
را روان لكه باران د سترګو نم
وي
ښادۍ ولاړې اوس پر ځاي جنګ او جګړې دي

كلي كور دي ټول لړلي په ماتم
وي
ستا اولاد پر خپل نفاق تباه تباه شول &n
bsp; &nbsp
; &n
bsp;
ولي داسي يي شوتير پدي رقم
وي &nbsp
; &n
bsp; &nbsp
;
په ګذران كښي دليوه په شان
ژوندون
كا &nbsp
;
صداقت په ژوند كښي نشته ټول په چم
وي &nbsp
;
ځوان او زوړ يي سر پر سر قرباني كيږ
ي &
nbsp; &nbs
p;
بي موجبه يي وجود قلم قلم
وي &nbsp
; &n
bsp;
يو په شرق او بل په غرب كښي لا لهانده &nbs
p;
سوالګر هم دعرب او د عجم
وي &nbsp
;
نا پوهي او بدبختي وي ددوي برخه &nbs
p; &
nbsp;
جهل او فقر هم
خواري او هم تور تم
وي &nbsp
; &n
bsp;
ستا
اولاد كه نور هم ځير نشي خپل حال
ته &nbsp
;
زياركښ) وايي تباه كيږي زما قسم وي (