داود لټون

ساده اشنا ته دغمونوډک غزل لرمه چي په بازارمی خرڅوي
زه داسۍ خپل لرمه
ويل می نه خو مجبورئې بولم زه دټټر په
سر زخمونه يؤ په سل لرمه

لستوڼی مار ته می ناز ورکړلو ډير اوس په
بدل کې هره ورځ ترينه چيچل لرمه
نه له نصئت نه له ادب څه جوړ شؤل ځکه د ځان
سره ويرونه او ژړل لرمه

يوه ورځ نه ده چئ خيال کی تفکربدل کړم دهري ورځې
په لمبو کی ځان سيزل لرمه
زړه می تور له دنيا ګې شولو اوس د پاک الله نه
سوال دخپل اجل لرمه

چی درنه دومره بې قدرې وشوله خود به بابا د
هديري ته دا ويل لرمه
لټون که لاړه ارمانجن له
دنيا داده بينوا ته يادګاری غوندی ليکل لرم
ه