جیلاني ج

ګرانې مورجانې ته !

سيدجيلاني جلان

هغه

هاغه پورې شين بخونه غونډۍ ګورې!

چارچاپېره ترېنه شنې ونې ولاړې

هلته پروت زما ارمان زما جنت دی

بام د ميني ته د زړه ستنې ولاړې

چې د سرو شنو مرغکيو سيل پرې ګرځي

د خوږ لفظو اوازونو پرې اتڼ دی

پستور پرې له شينکي
اسمانه اوري

د قدرت د رحمتونو پرې اتڼ دی

هغه شنه جنډه چې رپي نري باد ته

پرې ليکلې مې
سپېڅلې کليمه ده

ها زما د خوږې مينې سر چينه ده

د ژوندون د تصويرونو اينه ده

هغه
دوې شناختې او څلی چې ښکارېږي

په وړو وړو زرينو شګو رنګ دی.

چې د ژوند د وږمو ساز کې يې زه ساز کړم

ها، ګلاب هلته د مرګ کړۍ کې زنګ دی

رانه لاړه ته وا خوب كې مې ساه لاړه

د ژړا د غرونو سرته يې
ياغي کړم

اوس چينه د يوې زرينې شاعرۍ شوم

د دردونو په سندرو يې غني کړم

د جمعې په شپه خو خامخا
ورځمه

پاکه مينه يې په مينه مينه وايم

ایينې پرې د رڼو اوښکو کرمه

د ياسين په زمزمو يې خدای ته
ستا يم.

٩ \ سلواغې \ ۱۳۸۴

د لوی اختر ورځ

اريوب ځاځي خېرمېنه

يادونه : دغه نظم د ګلپاڼو اتڼ له کتاب څخه راخيستل شوى دى