توربیکی تمیل

وه جانانه دآسمان ستــــــــــورو کی دی گورم
خپل دشعر په هريـــــــــو تورو کی دی گورم

ستا باور يقين نشــــــــــــــــــــی په دی باندی
خپل دژوند په هر يـــــو لورو کی دی گورم

ماته شپــــــــــــون پخــــــــــتون دکلو شکارئی
حکه جگو جگو غرونو په نخترو کی دی گورم

ماته تول جهـــــــــــــانه شکـلی او خايسته ئی
دادشکلو مجلسونو، خنه ورو کی دی گورم

نور خو دليدو هــــــــــيح اميد می نشـــــــــــته
خه يي واوره په بدلو په سندرو کي دي ګورم

چه د لاس نخــــــــــــــــه دي تـــــــل زما په لاس ده
پيکي وايي تل سو چونو په خوبونو کي دي ګورم