رحیم رېشاء

دټولو ارواښاده مور!
کورنۍ کي مو ، را پېښه حاد ثه سوه
را نه ورکه زموږ د دوعاوو خزانه سوه
سوخاموشه بل څراغ، غیبه وړانګه سوه
د (ادا) په مرګ تیاره پر موږ خپره سوه

دا با عزمه ، غیرتي ا و بي بي مور وه
په عزت کي درنه ، نادره خور وه
خالق دې ته داد ورکړی ، وه بر د باره
مستعده ، کلکه ښځه او ښه ترور وه

ښکاره کړی یې په ټول عمر الفت وو
ډېر په مینه یې بیان هم یې صحبت وو
دې روزلي استادان او آدیبان دي
په تدریس کي یې روښانه صداقت وو

آرمانو سره راغلې وه خپل کور ته
رنځور حال یې ور شوه کړله و ګور ته
دا پردېسه وه خو زړه یې وو دمور زړه
تل یې فکر کړئ د خپلو بچو لور ته

لویه خدایه ! ستا څه غواړم دا دوعا
عاجزي کړم ، عفو غواړم یې دانا
د فردوس جنت مقام و دې ته ورکړې
تا خپل ځان ته چي بللې زموږ ادا
20/12/2010

نه پو هېږم چي به کله ورک سي غم
نه لږ یږي ، نور ډېر یږي نه سو کم
نه څوک آوري زموږ د ساندو آواز ونه
نه را ګر ز ي په ژړ ا وو د عا لم
نه مي څوک ګیله مني ، نه مي خبره
که شکوه کړو بیا وهل دي هغه دم
بې انصا فه ترآزو کي سز ا و ینم
داسي نه غواړي چي خپل مېزان کړوسم
هم ګناه زما ، هم زه یم فرېب کاره
ځکه نه کوم زه کار په فر ېب او چم
پر یتیم ملت ډ بري دي آو ر ېږي
شفقت نسته راته جوړ دی لوئ ماتم
زړونه ډېر دي زخمي سوي دوا غواړي
نسته څوک چي باندي ووهي مرهم
زماپه غوږ کي دی زګېروی دمظلومانو
وای! ژوندي یو خو، ورک نسو لا ستم
!اوس په کومه ژبه شعر لیکې رحیمه
نه په خوله وېل راځي نه په قلم