محمد دواد ناظم

 اې د سولې سوکالۍ اختره کله به راځې
 زما زړه ته ناوکۍ اختره کله به راځې
 چې د وينو رنګ مو ووينځې په مينو راشې
 مين زړه ته په ډولۍ اختره کله به راځې
 چې وچې شي د وينو ويالې وخاندي نکروزي
 سره په لاس د پېغلکۍ اختره کله به راځې
 د اوښکو رود شي وچ په اننګو خندا خوره شي
 په دې وطن د خوشالۍ اختره کله به راځې
 د غم ريښې کړې وچې د خوښۍ غوټۍ راسپړې
 په هر زړه کې پسرلۍ اختره کله به راځې
 يو له بله وطنوال سره ځارېږي زما په
 کلي ښار اکاډمۍ اختره کله به راځې
 خدايه د نجات لور ته بوزه افغانان ډوبېږي
 په طوفان زما کيشتۍ اختره کله به راځې
 زړه له اشتياقه شو ناظم اوښکې څڅېږي په مخ
 ها د درمند او کيږدۍ اختره کله به راځې