قاری محمد حسن اسیر

شعر

پاس پۀ اسمان كې ؤ يوستورى له ماداره وؤت
لكه منان چې د شرنې له
بازاره وؤت
ورسره نور يو څو ملګري ول سهرا كې روان
غم جن كواټ چې د اوښانو له مهاره وؤت
د سليمان پۀ مرګ
يې ليږ غوندې شبهه راغلې
ميرخپه شوى دى د زاڼو له كتاره وؤت
چې تېره ورځ ورته ليلا ؤ د شپې نوم وركړى
هغه م
جنون نن د بنګړو له شرنګهاره وؤت
پرون چې دواړه پۀ خنداديوبل غېږو كې ول
نن د محبوبې له پالنګ څخه بې واره
وؤت
داسي ښكارېږي اې (( اسيره )) چې نور خلاص شوې ورنه
لكه چې درددې د زخمې زړه له پرهاره وؤت