غ- فاروق

يو د ښکلا بل د بها په نا مه
چي ما ته قد رلري محبو بي ستا په نا مه
ز ه و فا د ا ره يم پر خپلو وعد و
د و صا ل شپې تيريږي د نن سبا په نا مه
ما تسليم کړی ځا ن جفا ته نه ؤ
زما قبو له ستا جفا د ه د و فا په نا مه
چي خوږ ژوند را ته مفهوم نلري
زه تو ري شپې سبا کو مه د رڼا په نا مه
د بېساري ښايست ښکلي ستاره ئې
نو ځکه يا د و م د ي د ښکلا په نا مه
په ترتيب د الفبا دي نوم ا ول دی
په هر څه کښي ا ول ا و سې د د نيا په نا مه
ته يې په مينځکي دښمن شاوخواته
د عبرت درس ورلره ورکړه د با با په نا مه
يو ه ټوټه دغيرت کور د زمرو يې
خپل د ښمنا ن و پېژ نه د خبرتيا په نا مه
ستا مينه د ا سي مينه د ه په پا يم
خوښه کړې مي ستا مينه د خوږ تيا په نا مه
چي پايښت لري يوازي ده ستامينه
بې پا يښته مينه نسم يادولای درشتياپه نا مه
دناروغ زړګي درملدي ماموند لی
چي کړم رغند ه خبري د رو غتيا په نا مه
هرزړه دي ستا له ميني خالي نوي
فاردي ستا دردونوته د وا سې د د واپه نامه

د ا د جنګ ځپلو ا فغا نا نو کو ر
د ا د کونډ و رنډ و يتيما نو کو ر
زموږ څخه جنګ ژو ند وا خيست
د ا د د ر بد رو بې و زلا نو کور
نور با يد خرا ب نشي
نور با يد خرا ب نشي
دلته د نا خوا لوڅخه غرونه جوړ
دلته دسرووينو څخه رودونه جوړ
دلته جوړتيا نشته ټول ناروغه دي
د ا دی د نا روغو بې د رمانوکور
نو ر با يد خرا ب نشي
نو ر با يد خرا ب نشي
جنګهرڅه راڅخه واخيستلپه جنګ
جنګنه پرېږدي تکيه لري پرجنګ
د لته وينې چي هرڅه کنډ وکپردي
د ا د ی د بې و سو نا تو ا نو کور
نو ر با يد خرا ب نشي
نو ر با يد خرا ب نشي
موږ د د رو لسيزوجنګ تبا ه کړو
په نفا ق ا و بد بختي ېې مبتلا کړو
ورور وژنه لا روا نه د ه تر اوسه
د ا د ی د بې کوروکا رګرا نوکور
نو ر با يد خرا ب نشي
نو ر با يد خرا ب نشي
چا تپلئ دی پرموږ با ندي داجنګ
کوروکلي مو په و ينو شوله رنګ
د ا غميزي به تر څو وي لارواني
د ا د ی د بې مځکو بزګرانوکو ر
نور با يد خرا ب نشي
نو ربا يد خرا ب نشي
نه کوچيانله جنګه پاته پرکنارشوه
نه وتلي ما لداران بيرته پرلارشوه
چوپا نا ن سپينورموسره نه راغله
د ا دی د بې ما له مالد ا رانو کور
نور با يد خراب نشي
نور با يد خراب نشي
د ښو په نوم غربت نشو را پا ته
د سولي پرځا یجنګ شوراته پا ته
فاروق د سوله ا يزژوند پلويکړی
چيېې ووينمه جوړد مظلومانوکور
نور با يد خرا ب نشي
نور با يد خرا ب نشي

څوکې بولي سلا حي دتورو ستر ګو
څو کې بو لي ګنډ ېر ئ د
بيا با ن

څو کې بولي ګتور په توره شپه کښي
څو کې بولي په رڼا ورځ کښي تاوان

ځينې بو لي غنيمت د ځا ن لپا ر ه
ځيني ځيني ېی لا نه بولي د ځا ن

څو ک و ای
داسي خو ږ با دا م دي
ځيني نوم نه يا د و ي پردستر خو ان

ځيني بو خت دي کله کله په ستا
ينه
ځيني نو ر ېی پر ستا ينه دي پښېمان

څوک وڅوکې يا دو ي په نوم د لمر
ځيني تو ر ه ايښمه بو لي
پراسما ن

چا و چا د ی نو مو لې په سره ا و ر
ځينو نو رو د ی ياد کړې په يخدان

چا د پوهي په د رياب سره ياد کړې
څو ک وای ده وچه وياله د ريګستان

څووڅوکې دليدلو په
هو س دي
ځيني نو ر ېی دليد و نه لری تو ا ن

څو ک وای ستو ر ې د اقبا ل دی
څو کې بولي بدبختي دټو ل جها ن

چا بللې د ی ا ر ا م د خو ا ږه خوب
ځيني نو ر ېی شو ل د غمه لېو نيا
ن

ځينو ځينو نو مو لئ په بها ر د ی
ځيني نو ر و اېی شر و ع ده د خزان

چي دوستاندي دښمنان شوله فاروقه
د ښمنا ن به درته کله شي د و ستا ن

ولي يو روان پر يوه لار دی بل پر بله
را شه چي روان پر يوه لار شو
يود بله

داسي ېی را ووينې با دا ره ته په ما و طن
چي ټول ګلو ګلزا روي شا و خو ا
و طن

د صنعت په لا س چي ښه وي ښکلئ شوی
له غميزو ېی را سا ته زمو ږ ليلا
وطن

لويه فاجعه ده وچکا لي په دي وطن کښي
وچ ډا ګو نه مو سمسور کړه د زېبا و طن

کر غېړن جنګ را څخه وا خيستل جو ړتيا
ستا په جوړه ېی را جوړ کړه د با با وطن

پر
موږ ظلم کول ، دي د وطنه سره ظلم
فکر وکړه د ا وطن دی زما او ستا وطن

د وطن
سره په دې ډول جفا کول ګنا ه د ه
را شه جوړ ېی کړو په سوله ا وصفا وطن

که يوزړه ا و يو ه خو له شوو بر يا لي يو
يووا لئ پيا وړ تيا د ه جوړلای شوسبا وطن

هريو دا سي وايې چي وطن مي دي
ابادوي
راشئ ټوله ېی ا با د کړو په رشتيا وطن

ښوونه اوروزنه با يد نو ره هم پياوړې
شي
څو د پو هي په رڼا کښي کړو رڼا وطن

د ښوونکو ژوند دي هرڅه ژر بهتر
شي
ترڅوچي دا بهير شي ګړندی لکه د نياوطن

ټوله سره وروڼه يو او بل ته بد نظر پر څه
بد حا صل
د بدو په ورا نيږي دهر چا وطن

په نفاق کي کمزوري ده ځان ترې ژغورئ
د نفا ق اور سو ځوي زمو ږ ا ريا نا وطن

راشئ سوله ګړندی کړوجنګ دي ورکشي
سوله مواړتيا د ه لري سو لي ته اړتيا وطن

په لوی لاس به د جنګ تنور تو د نه ساتو
چي ونه کا رول شي دهرچا په مد عا وطن

را شئ
وروڼو چي جنګ بس کړوهمدااوس
ز ما ا وستا د لا سه ژا ړي په ژ ړا وطن

دچرسو او تا رياکو
قرباني شوه ډېرځواانان
د دې لوی ا فتو نو مو دي وساتي مولاوطن

کرل ېی نا جا يز دي ستاينه ېی بد کا ر
دی
چ او ت مو کړئ نو م بدی پر د نيا وطن

ا نسا ني هيله لرم له قد ر منو شا عرا
نو
نه بې ستا يو چي مو نور نشي تبا ه وطن

خدايه ځای کړې په هرزړه کښي د وطن مينه
د
فا روق ميني له ميني کړی پيد ا و طن

نه روان د ښو پرلا ر يم نه له بد و تو به ګا ر يم

نه په خپله څه پو هېږ م نه د نو رو په ګفتا ر يم

دپو ها نو څخه بيزار يم د
نا پو هو سره يا ر يم
بې پروايمه له زده کړي نوزه ځکه خوا روزار يم

ډک ټوپک لکه
دښکاريم پر ما شه باندي وﻻ ړ يم
چا ته سمه خبر نه کړ م معلو ميږي چي بيما ريم

نه د سو لي طر فد ا ريم نه له جنګه څخه بيزاريم
غوره کړېمي جنون د ي په رشتيازه بد کر دار
يم

خپل دلاسه څخه ازا ريم چي رسوا پرهربازا ر يم
بې پروا چي يم د ټو لو زه
بېهوښه که هوښياريم

زه د بل د ا و ږ وبا ريم ځا نته وايم چي با دار يم
مځکه نه وينم په
سترګو وباﻻباﻻ ويلوته تيا ر يم

بې سرو ګلو نو بها ر يم د پرد و د غا ړي ها
ريم
خپله هيڅ نه شم کوﻻی په د ستو ر دخپل با داريم

د د رواغو خر يد ا ريم حقيقت څخه ا نکا ر يم
سمه لا ررا څخه ورکه په ر شتيا زه ګنا ګا ر يم

کله
کله د غلو ښکا ريم که څه هم زه دغلو پلااريم
هغه ورځ به کله راشي چي روان پر سمه ﻻ ر يم

چي ټول عمرنا قرار يم په غمو ستا ګر فتا ر يم
زه فاروق رشتياويلکړم ځکې زه د
سترګوخار يم

سو ر تنو ر مي کو ر دی
سوځېد لئ په سره ا وريم

وريت مه را ته وا يا ست
په ايروکي سوی سکوريم
په زړه کي مي اوربل
دی
په لو خړو کي تک توريم
پرسره اورباندي ناست يم
ستا په فکر کي نسکور يم
ترپښو لاند ي مي ا وردی
پر
بيد يا ا و که پرکور يم
په يا د کي د ي سو ځيږ م
که نا روغه ا وکه جوړ يم
نه د چا را باند ي زورد ی
نه
پيغو ر د کلي کو ر يم
ستا په مينه دا سي مست يم
چيسوځيږم خوښ په اوريم
د فا روق د سترګو تورېی
چي
ته نه ېی زه کمزور يم
چي ته ېی د ا ور سکرو ټه
زه دي هم سکنئ ورور يم

د بها ر په ترا نو مست زړه مي نورهم مستا نه کړه
د را تلو دي ا
نتظا ريم ځا ن ته جوړ ه بها نه کړ ه

دليد و سره اوبه سوې زما په مخ کي سپيني واوري
را ته
جوړه په دې ځای کي د سرو ګلو ګلخا نه کړه

زما پر سر ه ا ور د ا و بو شيند ل سو د نه
کړی
په سره اورکښي دوصا ل تږي ته مينه خېرا نه کړه

مينه دي سورا ور د ه سرې لمبې ترې پورته کيږ
ي
په سره اورکي راته جوړښکلې محفل عا شقانه کړه

په ګرمي کي داسي ګرمه مينه غواړم نه سوړ ژمې
په
نصيب مي لکه سوراورداسي ګرمه يا را نه کړه

ستا د ميني په سر ه ا ور کښي مي ژو ند خوښ دی
په کو ګل
کي مي زړګې را ته په مينه شاها نه کړه

سرې لمبې مي په زړګي کي پورته کيږيستاله ميني
زما په
برخه ستا د ميني په دې ډ ول خزا نه کړه

ستا مينه سورا ورفا روق په زړه کي ځای ورکړې
د ه سره
اورله پا سه هلته را ته جو ړه جا نا نه کړه

ا نتظا ر با سه تر سبا د لبر ه
د ا تو
ره شپه به سي رڼا د لبر ه

بيا به و زړو ته د هو س په پلمه
ورکو و زېری په خند ا د لبر
ه

ميني ميځای نيو لېد یپه زړ ه کي
څنګ ته ميکښېنه خوشنما د لبره

شوخنظردي پلو پورته
دحياکړی
رااوروه دبڼوغشي ميپرخوادلبره

ښکلادي غېږه پرانيستل ميني ته
حکمي په زړه کيمينه
ستا د لبر ه

ستاله ميني داد اورلمبه لمبه سوه
له سوځېد و راغلم ترتا د لبر ه

پټمي په زړه کي پرورښتورکاوه
د زړه فريا د کړ لم رسوا د لبره

ما دتوروشپو په زړه کښي
لټولې
کړې ميپه سپينه ورځ پېدا د لبره

نه خوب ؤ نه اټکل زماپه تکلکي
فا روق با يللی زړه پرتا
د لبر ه

دا مي ارمان دی چي دي ووينم ود ا ن وطنه
چي نورجنګ نوي شې
دسولي قهرمان وطنه
ا فغا نستان وطنه
زما دي خوښه ا باد ي د ه ترخپل ځان وطنه
چي نورښکارنشي ستادجګوغروبازان وطنه
افغانستان وطنه
ستا سو کا لي مي د کلو کلو ا ر ما ن وطنه
چي دي خدمت لره چمتوشي
افغا نا ن و طنه
افغا نستان وطنه
چي په محراب ممبردي ښکلئ وي نښان و طنه
ستا پر بيرغ دي نما يا ن وي د ا
نښا ن وطنه
افغا نستا ن وطنه
دوياړه ډک تاريخ اوچت ستا تر اسمان وطنه
يو ځلي بياشې په ځلا نده لمر رو ښا ن
وطنه
افغانستان وطنه
پوهه رڼا د ه په رڼا کښي شې د ر ما ن وطنه
له تاريکيو وژغورل شې پر موږګران
وطنه
افغانستان وطنه
داسي دي غواړم چي نامدارشې پرجهانوطنه
چي ته اول يی نور په تا پسي ر وان و
طنه
افغا نستان وطنه
په سر لوړي دي خوشا لېږو د ا فغا ن وطنه
سر لوړې اوسې لکه وې چي هرزمان
وطنه
افغانستان وطنه
دا سي بها راوسې چي نه دي وي خزا نوطنه
چي شي فاروق دسوله ايزژوند ترجما نوطنه

افغا نستان وطنه

(دی 423 د شعر عنوا ن )

د ا د هغه خو ب تعبير دی
چي ليد لئ مې
تصوير دی
د هر چا و رته ا ړ تيا د ه
ا و ډ ل شوی په تحريردی

دانسان د مغزمحصول دی
ترتيب شوی په اصول دی
د ا د پوهي ا نتقا ل دی
په دې ډ ول ېې تفسيردی
خو ږ ملګری د هرچا دی
ډ ېر ښا
غلئ د د نيا دی
په کښيهرڅه موند لکيږي
په هرو ختکښي بېنظيردی
دهرچا د زړه د رما ن دی
په
کښي نغښتېموا رما ندی

د رلودونکئ ېی شته مندی
موږ نيو لې د ا ځنځير دی
په وفا که ېی عا دت
کړې
ژوند به ټولپه سعا دتکړې
د خپل ځا نه به خبرشې
چيدي کوم لورته مسيردی

کېڅوکراکړي وربېنه کړم
ستا سره دزړه خواله کړم
که بندي ېی د محبس کړې
ا زاد خان نه دی ا سيردی
را کړه ورکړه ېی روا د ه
د ا په خوښه زما وستا د ه
ز ه بې ښه سا تنه تل کړم
د فاروق دا سي ضميردی