رڼا خپلواک

 

واخله د باغونو سره ګلونه ته
 ځمکې باندې ګوره جنتونه ته
 وه کره شنه بوټي ،" تومانچه" کیږده
 وه ریبه د ژوند ښکلي خوبونه ته

 دا د مخ توري کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 ژوند وکړه او وژغوره ځانونه ته
 ځان ته بیا جهان ته سلامونه ته
 خوند واخله له ژونده، " تومانچه" کیږده
 وه ګوره دنیا کې نعمتونه ته

 پریږده شیطاني کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 و وهه د مینې مست ډولونه ته
 و ګټه تاوده مین زړونه ته
 سپر شه د ټولنې، " تومانچه" کیږده
 ورک کړه د مسکین د زړه دردونه ته

 پریږده دا زخمي کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 ونیسه د ناوې سره لاسونه ته
 جار یې شه ، اوشمیره یې خالونه ته
 یار شه محبوبې ته، " تومانچه" کیږده
 جوړ کړه شاه جهان تاج محلونه ته

 دا د بربادي کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 وکړه خپلې مور ته ښه نازونه ته
 ګوره په زړه یې ارمانونه ته
 ننګ د خپلې مور شه، " تومانچه" کیږده
 وکړه دا ریښتیني کمالونه ته

 دا د مزدوري کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 تم کړه یو یتیم، ورکړه لطفونه ته
 ورکړه قلم، یودوه کتابونه ته
 پاکې یې کړه اوښکې " تومانچه" کیږده
 ورکړه ماشومیزه جهانونه ته

 دا د خودکشي کوڅې نور پریږده نور
 کیږده " تومانچه" زلمیه، کیږده نور

 

 

 څه خوږه ښکلې رڼا ده
 دا د شین آسمان ځلا ده
 عکس یې زر شه هله واخله
 دا د ځمکې څه ښکلا ده

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 سولې راشه چې دې ښکل کړم
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 په هر شي کې دي سندرې
 په غزلو دي خبرې
 هره خوا جوړه میله ده
 خوندوره ننداره ده

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 زه عذرونه درته کړمه
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 په کابل جوړ اخترونه
 په پکتیا کې اتڼونه
 په ښادي کې ډوب پنجشیر شو
 بدخشان کې جنتونه

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 زه دې زنې زنې نیسم
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 بیا شیریخ کې دي خوندونه
 منډهي کې ډیر رنګونه
 شهرنو کې بیرروبار ده
 مکرویان کې قدمونه

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 مونږ نور ستړي له جنګونو
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 د ماشوم په خوله خندا شته
 اوس عاشق شته اوس وفا شته
 بیا په کلي او کوڅو کې
 ورورولي شته او حیا شته

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 نور د ځور زغم راکې نه شته
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 ماشومان بیاجزبازي کړي
 دوۍ بیدیا لاشتک بازي کړي
 غریبي کې ډیر غني دي
 په ویاله کې آببازي کړي

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 د ماشوم زړه هیله واوره
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 اوس مهم دلته انسان دۍ
 او پوه شوۍ هر افغان دۍ
 عدالت او امنیت شته
 یو مثال افغانستان دۍ

 وایي سوله ده راغلې
 سولې ستړې ستړې مه شې
 نور د ځور زغم راکې نه شته
 ګوره بیا به چیرې نه ځې

 چه له خوبه زه پاڅیږم
 خپل حالت ته حیرانیږم
 نه شته سوله نه خپلواک شته
 په رڼا تیارو ځوریږم

 

 

 زه بخښنه تانه غواړم

 چه په لوی بازار رسوا شوې
 بی پنا شوې، تماشا شوې
 بیننګان درته راټول شول

 فرخندې درد دې را په سر شه

 ته په درد کښې ورانه ورانه
 لوی میدان کښې لالهانده
 ظالمان درته راټول شول

 خورې زه ستا له مخ نه جارشم

 چه په وینو وه لړلۍ
 په زاري او کریغهار وې
 جاهلان درته راټول شول

 زه شرمیږم ستا له سترګو

 په امید دې رغړولې
 دشیرځوان په تمه ناسته
 بزدلان درته راټول شول

 خورې قربان دې له حجابه

 په لوڅ سر یې ځغلولې
 نامحرمو ته وهلې
 شیطانان درته راټول شول

 نوۍ کال مو اوس ماتم دۍ

 انسانیت تا سره مړشو
 په تیارو کښې ته لمبه شوې
 عقدیان درته راټول شول

 خورې اوس روح دې ښاد غواړم

 صبر دردمن زړو ته غواړم
 چې دوۍ هر یو په جزا شي
 قاتلان درته را ټول شول