عثمان څولیزی

 ای چې تـه راسره نـه یې څـه مې ژوند دی
 مینـه څــه ای زندګیه څــه دې خوند دی
 ډېـر کــړاو دې تردې دمــه تحمل کــړ
 راحت څــه اود خبــرو دې څـه پنـد دی
 ګوره هـرڅه مــې دا ستــا د مینې پور دی
 ځکه زړه مــې تــل له تا سره پېونــد دی
 چې پــه هر درد مــې لما ډېـره دردېږې
 زمــا او ستــا تړاو د ونــې د پېونـد دی
 ژېړه پاڼه یم پرېوتـې ستــا لــه ښاخــه
 بــاد اخیستــی د هـوا نــاسم چلند دی
 د ګنــي پــه شان خواږه دې را عطا کـړل
 ژوند زما اوس د هر ژوي د خولې شخوند دی
 څولیزیــه خلک هسې تـا تــورا کــړي
 وايي حتما چــې دې زړه چـا سره بند دی
 ۱۹/۴/۱۳۹۴

 ستا د هسک پـه لور خاتـه یـو حادثه وه
 زمـا له غرونـو پـرېواتـه یـوحادثـه وه
 څومره ښه و پـه خوښـۍ ژوندون روان و
 زمـا او ستـا لیده کاتـه یـو حـادثـه وه
 ای بېلتـونـه! دړې وړې او میـرات شـې
 موږ تـرمنځـه دې راتـه یـوحـادثـه وه
 څـه خبـرې چـې یو بل تـه مـو کولـې
 هغه راز بـه مـو سـاتـه یـو حـادثـه وه
 څلور کالـه د یوچـت ترسیـوري لانـدې
 پـه یـو وره ننـواتــه یـو حـادثـه وه
 زما او ستـا خو د یو بـل زړګـي کې کور و
 دا لـه زړونـو مو واتـه یـو حـادثـه وه
 څولیزی