عزت الله اڪبري

مـــــخلوق

داڅــــــــــه خــــــــلق څه مخلوق ددی
دنیادی

یودبل په تباهــــــی پســــــــی لګــــــــــــیادی

مینــــــــــــــــــه ورکه ح
یانشته داڅه حال دی

هرسړی په خپـــــــــــــــــــــلو بدو ګرفتاردی

دیو بل په نامـــــــــــــــــــه وژنی سره وروڼه

کوریی ړنګ اولوغړنګ خوشحال شطان دی

حق ناحق له ټولوورک هوش یی خــــــــطادی

هرســــــــــــــــــــړی په خپلو بدو کی هسا دی

اکــــــــــــــــــبری له هسی خلکو امان غواړم

چه ظـــــــــــــــــــــــاهره فرشته باطن بلادی

عزت الله اکبری

دمینی محفل

دمینی په محفل کی عاشــــــــــقانو
دیدنونه کړل

چاسره ګیلی کړی ځینو نوروویصـــــالونه کړل

تنده ددیدن یــــــی یوله بله سره مــــــــــاته کړه

یوه لحظه خوشحاله په خنداکی یی رمزونه کړل

هره
اشارهء له کــــــــــــــتابه لوی تفسیر غواړی

دزړه له تل خندایی والله بــالله ډیر خوندونه
کړل

څه ښکلی مسکا دواړو شنډوکـــــــی څرګنده وه

ورین تندی دواړو دجنت اشارتونه کـــــــــــــړل

سترګی یی په سترګودیوبل کی خښـی کړی وی

ګدووډووروځویی ګډوډ قــــــــــــــــــتلونه کړل

وایم اکبری دعاشقانو مقام لــــــــــــــــوړبولم

ځکه محبت کی دوی ښکاره مهارتونه کــــــړل

عزت الله اکبری

ښــــــــځه

ډیرلوی کرامت لری ښځه په اسلام
کی

څنـګه چه عزت لری مشرپه یوقام کی

موردمــــحبت ده
دا زانګودبشریت ده دا

معلم دانسانیت ده دا نښـــه دغیرت ده دا

مقام یی څومره لوړدی ګوره په قرآن کی

ډیرلوی کرامت لری ښـــځه په اسلام
کی

خالق پری مرحمت لری ډیرلوی شرافت لری

څه ښــــکلی خلقت لری هرڅه یی زینت لری

مـــــوردانبیا وو
ده ګوره په جهان کی

ډیرلوی کرامت لری ښځه په اسلام
کی &nbsp
;

رحــــم بی بهالری عادت داولیا لری

غیژه دښــــکلالری مینــــه دالله لری

معاوینه درسول شوله ګوره په اسلام کی

ډیرلوی کرامت لری ښځه په
اســـلام کی

عقل یی ناقـــص ندی قول دناصـــح ندی

لوړمقام نشــــان لری عدل اواحسان لری
. &n
bsp;

لـه نرنه مقدمه شوه راوړلو داسلام کی

ډیرلوی کرامت لری ښځه په اسلام
کی &nbsp
;

ستــامقام رنګین وینم دښمن دتل غمګین وینم

خوشحاله دجبین وینم
خنداکی دتســـــنین وینم

جنت لری ترپښولاندی(اکبری) په هرزمان کی

ډیرلوی کرامـــــت لری ښځه په اســـــــلام کی

عزت الله اکبری

وينم

دانسانیـــــــــــــــــــــت په نامه ډیر جنایتونه
وینم

دیواوبل په وینو سره د دوي لاســــــــــــونه وینم

اوس پارلــــــــمان کې سره یودمتحد
په نوم شول

خلقی ، پرچم ، مجاهد ټول اوس سره وروڼه وینم

شرم حیــــــــــــــــــا دشهیدانوله
سرووینو نکړي

څومره بی شرمـــــــه بی حیا ددوی مغزونه وینم

هغه یتیم چه پلار ېې ســـــرله پاک
اسلامه ځارکړ

مخ یی سپیره شنډی یی وچی لوڅ ســـــرونه وینم

کنډی موټولی شوی سوالګری دپردو ملــــــکونو

شوی نا امیده ددوی زړه کی نفرتونه وینــــــــــم

سل آفرین ددوی وجدان ته چه یوځای
شـول واړه

په وران وطن کی ددوی واړو یادګارونه ویـــــنم

زه اکــــــــــــــبری ددوی په
بدوکارناموشرمیژم

دانـــــــــــــسانیت په نوم ددوی غلت کارونه وینم

عزت الله اکبری

هغه سینـــــــــــــد چه ښایسته دکابل ښارپری ښاریده لو
په مستـــــــــی اوپه موجونونو چه دښارپه مینځ کی تللو
شریګهار به یی خفه زړونه په یوه لحظه خوشحال کړل
پاس په سربه یی شنکی آسمان په کړس کړس خندیده لو
واړه ښارؤپاک سپـــــــــــــــــڅلی مزین یی چاپیریال ؤ
سحـــــــــــــــــرګاه به سپین شبنم دلاله مخ ورته مینځلو
چراغان به پری کابـــــــــل ؤهم برښنایی لوی نعمت وه
ترسهاره چـــــــــــــــــــــــــراغونه دګل باغ به لګیده لو
اوس داسنــــــــــــد له اوبو وچ دی اوسپیروګردوپوښلی
نه لاله نه یی شبـــــــــــــــــــــنم شته بلبل هم وتښتیده لو
هروګری یی خپه مـــــــــــــــــخ یی سپیروګردونیوه لی
چاپیــــــــــــــــــریال چټل چټل شوکثافاتو اشغال کړه لو
آسمــــــــــان هم خفه خفه دی کناری یی تکی سری دی
فضــــــــــــــــــــاخړه پړه ښکاری ونی هم په وچیده لو
اکــــــــــــــــبری لاس په دعایم چه همغه دوران راشی
دکابـــــــــــــــل داښکلی سیندبه چه ترمورګوډک راتللو

داچــــــــــه وران موشووطن دچا له لاسه
داچــــــــــه
لوټ موشومسکن دچا له لاسه

داچــــــــــه ورمو په لکونو شهــیدان کړل
شـول ژوندی ورک ارمان
جن دچاله لاسه

داچـــــــــــه ګرځی مهاجرنوروملـــکوکی
په وطـــــــــــــــن پسی غم جن
دچاله لاسه

داچــــــــــه لوڅ سراوسپیره مخونه ګرځی
یتمان مودوګـــــــــــــــــــــلشن
دچاله لاسه

داچـــــه وښکلی ماشومان مومعیوبان شول
چه خپل ورورموشودوښـــــمن دچاله لاسه

داچـــــــــه واړه فابریکی زمونږکباړشوی
ځنګـــــــــــــــــلونه مو لوغړن دچاله لاسه

ټول یی ښه پیژه نــــــــی ټولوته معلوم دی
داهرڅـــــــــه دسره وحشی دښمن له لاسه

اکــــــــــــبری تنهادروس په توانکی نه وو
نصـــــارا، یهـــود، انـــګریز بدین له لاسه

ستـــــــــــــاله لاسه په غمونو مبتلاشوم
خپل پردی رانه بیزارشولورســــواشوم

نه می کلـــی نه می کورشته ستاله لاسه
زه بی کلیه اوبی کوره بیلــــــــه تا شوم

هسی خوشی می غمونوکی ځان خارکړ
دخپل وخت دهمسنانودخنداشــــــــــــوم

مینه مه کړی په دی وخت کی صـادقانو
دیارانو وفانشته زه آګـــــــــــــــــاه شوم

مـــخ په مـــخ به درنه سل ځله جاریژی
چه غایب یی شـــــــم له سترګوبیوفا شم

له دی هســـــــــــی مجازی معشقو تښتی
په والـــــــــله چه زه له واړوپه ژړاشوم

اکــــــــــبری چه کومه طم
عه تری کوله
اوس له خپلی طمـــعی تیرپه واویلاشوم

دمحبت انجام
ســــــتا د مینی محبت انجام به څه وی
نه
پوهیژم چه ستا ښکلی نام به څه وی

ستا دسروشنډوتعریف کی حک حیران یم
که کامیاب شوم نوزما انــــــعام به څه وی

څوک چه ستا دتوروزلفوبندیوان شی
بیــــــاهغوته تاریکی دماښام څه وی

چاچــــه ستادسروشنډانوشراب وڅښل
بیا هغوته په جنت کی حوران څه وی

ستاخمـاری سترګی
هسی قتلول کړی
چاچه ولیدل هغوی ته اعــدام څه وی

ســـــــتـاخبری له عسلونه خوږی دی
یوڅه وه
وایه چه ستا پیغام به څه وی

اکبری ته ستا شرین مجلس معلوم دی
دقاصدپه لاس لیــــــګل دسلام څه
وی

دبــــشرپه تخیل کی عشــــق عجیبه کلـــمه ده
بیګانه سره آشنا کړی څومره ښکلی وسیله ده
رب خدایی خپله ښکاره کړه چه عاشق دپاک رسول شو
چـــه خالــــــق زما عاشــــق شودعشــــق لویه مرتبه ده
خپل عظیم عرش ته یی بولی کړی دمینـی پټ رازونه
عرش کرســـی ورته ســــلام
کړی ددوستانو مرکه ده
څنګه سوال یی چه معشوق کړپه رحمت تری قبلیده لو
هیڅ یو سوال یی رب رد نکړ څومره مینه
یی خوږه ده
عرش،کرسی،جنت،دوزخ،فرشتی واړه په تعظیم وی
آسمان ځمـــکه په سجـــودؤڅومــره پاکه دغه شپه
ده
اکبری هیڅ غم ونکړی ته عاشق دمعشوقویی
له مورپلاره ځنی لویه ددوی دواړوعا طفه ده

راځـــــــی ژوند کمپیوتر کړو له غمونونه به خــــلاص شو
خپل ژوند واړه ریستارټ کړو له دردونونه به خلاص شو
خوښی په ژوند کـی سرچ کړو غمونه ټول ډیلیټ کړو

جـــوړ فولـــــډر کړو د خوښیوجنجالونونه به خلاص شو
ویندوز کــی حـــق ناحـــق خلکوته وښایو په م
نډه
ویروس له منځه یوسو له ظلمونونه به خلاص شو
ریفریش کړو خپل ذهنونه کینه ورځنی کټ کړو
داکار کـــه عملی کـــړو نفاقـونونه به خلاص شو
واقعیــت اوحقیقـــت په جامعــه کی کـــړو روښانه
خارجی لاسونه کټ کړو
فسادونونه به خلاص شو
آباد مــو وران وطن کړو جنګ پریږدو دچوکیو
شییر کــړو خپل حالــونه ګمانونه به خلاص
شو
محبت زړه کی کاپی کړو ډراییونه ترینه جوړکړو
باورکــړه اکــبــــری له کړاوونونه به خلاص شو