عبدالروف رفیقی

ځه راځه زياتي پخلا سه ژوند روان دی
زړه و ژوند ته په خندا سه ژوند روان دی

دی روان که ته روان دا به بيا ګورو
دا ګړي ته ورله راسه ژوند روان دی

و تقدير ته د تدبير دستار پر سر که
ګډ په دغه مسته ورا سه ژوند روان دی

دغه ساوي مفتي نه دي حساب غواړي
يا خو سور سه يا سودا سه ژوند روان دی

په ميړانه يا په عقل ځان ثابت کړه
يا مېړه سه يا دانا سه ژوند روان دی

څه يې غوښته څه دي ورکړه اوس همت کړه
لږ يي پوه په تمنا سه ژوند روان دی

په نيم کښو سترګو ولي ورته ګورې
همت وکړه توانا سه ژوند روان دی

يوه نخښه را روان نسلو له ورکړه
ياد هغو لره په دا سه ژوند روان دی

په ابد به تر ابده لاس ګريوان ياست
زړه یی تور شو له فنا سه ژوند روان دی

دا منم چي کښته پورته په کي راغله
خاطر جمه له سودا سه ژوند روان دی

د ځان عمر دي په وخوړ پای به تېر شي
غم يې مه کوه حساسه ژوند روان دی

ښکاري ده هم کومه لوبه ده بائيللې
بيخي ډوب دی له وسواسه ژوند روان دی

کائنات يې له فتوره ساته خدايه
بې لګامه بدحواسه ژوند روان دی

هر سړی په به په خپل نيت آخر اوبه شي
ګيله مه کوه د چا سه ژوند روان دی

چيري تلمه ، چيري راغلم کوم پړاو دی
درک وپوښتم له چا سه ژوند روان دی

ژوندي ښه دي د ژوند مړو ته ووايه
ځه کاغذه په هوا سه “ژوند روان دی”

ستا يواځي هډ و پوست نه خاورې کيږي
دی هم ګوره په ژړا سه ژوند روان دی

په مات زړه ،په درنو پښو، څټ په ځړيږي
راشه سر په تماشا سه ژوند روان دی

ته يواځي له نابودی روان نه ځې
لږ د ده د درد دوا سه ژوند روان دی

د ده هم وروستۍ سلګۍ ستونی يې ډک دی
حق ورخپل که په دعا سه ژوند روان دی

د ابد پر حافظه مي نغمې نقش کړه
وه ربابه همنوا سه ژوند روان دی

دی اذان د رفيقي کاروان ويده دی
وه جرسه په صدا سه ژوند روان دی

کوټه 31مارچ 2023

*************************************

غوږ مي ونيو و فلک ته په فرياد وو
فرياد څه له نامرادو نامراد وو

له پېړيو له حيرته پټه خوله وو
تش وياړلي څو کسان تاريخ ته ياد وو

چي پر نس و نفس په بېړه تله و مرګ ته
پر دېوال هغه وګړي زندآباد وو

لوړ مقام يي د لوړ شان وو خدای ټاکلی
د هغو چي د مخلوق په خوښي ښاد وو

د هغويو په حسد کې مقام بائيلو
چي د خدای باندي نظر ورباندي داد وو

فقير کشف د دنيا جاه و جلال کړ
په دوږخ کي هم بې کوره خوار شداد وو

رفيقي ستا به پاکي وه کښته پورته
کنې ډک له لوړ تاثيره ټول اوراد وو
کوټه ۲۶مارچ ۲۰۲۳م

*****************************************

اې د ميني پېغامبره ضرورت دی
رارسېږه زوروره ضرورت دی
د بشر سينه ناسور، مينه ملهم که
کينه څاڅي له پرهره ضرورت دی
انسان بيرته د يزدان و لور ته سيخ که
لږ آګاه کړه دا خودسره ضرورت دی
شرق او غرب سره پخلا کړه وخت داغه دی
ويني څاڅي له بشره ضرورت دی
سمندر يار د الحاد په څپو مست شو
ږغ مي اورې قلندره ضرورت دی
مولانا له څو پېړيو خاموشي ده
ستا له بلخه له باختره ضرورت دی
احمد شاه دا ځل قلم درسره راوړه
توري کښېږده له لښکره ضرورت دی
نور خوبونه د تعبير په روح ژوندي که
له تيارو وزه سحره ضرورت دی
د ګفتار پر ځای کردار ښه په کي ښکاري
ستا د حسن مرغلره ضرورت دی
پښتون جانه د دوستيو خوند هم ګوره
دښمني کړه مروره ضرورت دی
بې له ځبېښه هم دوا دي دا ستا شونډي
راته وکه يوه خبره ضرورت دی
رفيقي پر مسيحا د تعليم ږغ که
کلی ټول شو دربدره ضرورت دی

*****************************************