محب الله نجات

چه مرگبار خموشیست در دیار سکوت
نهفته شیون و فریاد در غبار سکوت
بسان مأمن مان نغمه هات خاموش است
چکامه ها و غزل های تو شکار سکوت
دگر کسی نخرد جنس عشق و آزادی
تمام شهر به سودا و کار و بار سکوت
سرود و دانش و عشق و هنر همه تکفیر
به حکم حلقه ی اهریمن و فشار سکوت
و اختلاف زبان و تبار گم شده است
همه ز یکسره هم خیل و هم تبار سکوت
چه خو گرفته به بند و به برده گی ای وای !
چه ناگزیر شده خلق برده بار سکوت
خموش مرده بود های ! مرده ها خیزید!
که میرد عاقبت آزاده گان به دار سکوت