ځدران محمد عارف صدیقی

سترګوکی اوښکی زړه کی غم ګرځوم
خیال کی تصوير می دصنم
ګر ځوم

ماملا مت مينه کی څله بو لی
که دواړه کښینو تابه ګر م ګر ځوم

دستا دیدن پسی کوڅه په کوڅه
په غاړه تور کچکول به هم ګر ځوم

ته می د پاکی مینی قدر نه کړی
زه د له ځانه سره سم
ګر ځوم

دستا په شونډو دی مسکا ښکليه
خير دئ که زه زړګۍ کلم ګر ځو م

ما(صديقې) ته نور څه پا تی نه د ي
غزل ته هر جيب کی قلم ګر ځو م