عبدالودود هجران

دا خو منم چي يار سينګار وي ماته څه پاته دي
ستا پر وطن دي تل بهار وي ماته څه پاته دي

زه به مجنون رنګه ربات پر خپل سر ودوړوم
چي د ګلونو تر څنګ خار وي ماته څه پاته دي

د يار پيغام پس له کلونو هيڅ راغلى نه دى
چي ځوانيمرګه مي رويبار وي ماته څه پاته دي

لکه سراب پر بيابانونو انتظار اوبوم
تر پلو پټ چي دي اغيار وي ماته څه پاته دي

د چا د هجر په محل کي ويلي ويلي سومه
شپې چي تيارې شمعي انګار وي ماته څه پاته دي

تر اوربلونو دي ژوندون په نظرمات دروړمه
روح دي ترتا ګراني نثار وي ماته څه پاته دي

تر تورو سترګو نرۍ ورځو هندو پټه کيسه
قاف ته نژدې که هر څو لار وي ماته څه پاته دي

لکه نغمه چي شهباز پورته کړي غزل غزل سم
شرنګ د رباب چي نرى تار وي ماته څه پاته دي

ملګرو پټ راته هجران ازل په غلا ليکلى
لکه نصيب چي مي بيګار وي ماته څه پاته دي
٢٠٠٧/ نومبر/ ٢٩
هلمند

مستي مغروري نازولي نجلۍ
اى شاپيرۍ ښايستې او ښكلي نجلۍ
د زركي تګ دي د نخرو نخښه ده
زلفي دي ملا ته اړولي نجلۍ
چي دي عمرونه په سينګار تيريږي
تا څه د ژوند سړي ليدلي نه دي
ته خيالوري زوريدلې نه يې
تر غوږ دي ساندي رسيدلي نه دي
ستا له طرفه د شمال پر څپو
څه خوشبويې او څه خيالونه راځي
غشي دي بند كړه ځوانيمرګي نجلۍ
له ناز ادا دي پرهارونه راځي
ستا دي قسم وي ته پوهيږې په دې
چي دي د مخ يادونه اور بلوي
ته له ازله ښايسته يې ښكلي
د بنګړو شرنګ دي ګراني شور لګوي
ښكار دي د تورو سترګو مه كوه نور
دلته دي څوك مخته كتلاى نه سي
ښكلي ستا حسن ځوانۍ و ريبلې
څوك دي له خياله غورځولاى نه سي
ته د شاعر په قلم كښلې غزل
ته د كلونو او پيړيو كيسه
يې د زرګونو تابلوګانو مفهوم
يې د ليكوال د تاريكيو كيسه
ته د مين په په حال خبره نه يې
چي كرۍ شپه ورباندي څه تيريږي
هيڅ دي د ميني زور ليدلى نه دى
بيده زړګى دي په چا څه خبريږي
اى شاپيري ورځه رقصونه كوه
ته د نازنو كرشمه جوړه يې
د بل د لاسه شرابونه اخله
ته محفلونو ته ډيوه جوړه يې
ته به د بل شپو ته خوښۍ ورولې
ستا پر سينه به څوك خوبونه كوي
بل به دي زلفي لاس پر لاس اړوي
د چا په غيږ كي به نازونه كوې
مستي مغروري نازولي نجلۍ
اى شاپيرۍ ښايستې او ښكلي نجلۍ
د زركي تګ دي د نخرو نخښه ده
زلفي دي ملا ته اړولي نجلۍ

۲۰۰۸/۲۶/۵
كابل خوشحال مېنه

د غرور زولنې

موږ د مست خمار په غيــــــــــــږ كي ولوېدو
مــــــــــــــــــــــوږ ته مو نصيب کی تيارې ملي دي
موږ ياغي موجونـــــــــــــــــــــــــــــو زېږولي يو
موږ تــــــــــــــــــــــــــه د وختو توپان ويلي دي

موږ به په محفل كي د جــــــــــــــــــــــامونويو
څيـــــــــــــــــــــــــري به پردې كړو دحيا په نوم
وېښ به كوثـــــــــــــــــــــــــــــرونه شرابونه كړو
ماتي به توبې كړو د تـــــــــــــــــــــــــقوا په نوم

حـــــــــــــــــــــــــــسن به بادېږي خرابات به وي
شور دزولنوبـــــــــــــــــــــــــه وي شرنګېږي به
موږ به سوركۍ شونډي څنــــــــګه وزبېښو
ويــــــــــــــــــــــــــني به بهېږي چيښل كېږي به

پاته به كيسې سي د آزل ســـــــــــــــــــــــــــــــره
هېري به ســــــــــــــــــــــجدې د محر ابونو سي
هېر بــــــــــــــــــــه مو دوږخ سي د وصال سره
شرنګ به په رباب كــــــــــــــــي د تارونو سي

مــــــــــــــــــــــوږ به غرغړې وهو مستان به يو
ړنګ به ددښمن سره فــــــــــــــــــــــكرونه وي
بل به مو ا ورونه وي په كليو كي
ډك به مو سيندونه له موجونو وي

۲۰۰۶/۹/۱۵
پنجشېر