فريدالله قربان

پام جوړ ې نکړې ليونيه و کيسې ته شونډې
ګنډلي ښې دي د نفرت دې زمانې ته شوندې

ښايې جذاب حسن مينه کړې پخپله په ځان
دا چې بې واکه ورنږدې کړې ايينې ته شوندې

پريږدئ ټپې ووايې سپک کړي زړه له غمه ځينې
حالاتو مه چيچئ له قهره پښتنې ته شونډې

زما د ارمان پر قبرو مه لوله دهيلو شناختې
ګرنې پخپله څله نيسې و لمپې ته شونډې

ستا د يوې ادا پيچلى مضمون نه شي ژباړۍ
شاعر احساس مې تپوي دشپې ډيوې ته شونډې

قربانه ښکل مې نکړ خال لکه آسود د زنې
وړي مې نه دي لا ديار دمخ کعبې ته شونډې