رفیع الله مصلح

ښکلۍ ښا ر دی ، د چر چڼو شور ما شور دی
خو د خلکو گڼه گونه پکې نه شته
په هر خوا کې ، رنگا رنگ گلان ولاړ دی
خو کا عذ شا ن مغلو مېږ ی بوی ېی نشته
شنه چمن وی سپېن توپونه پکې ډېر وی
خو د توپ لغت و هلو ېی څوک نه شته
دوکا نو نه وی سم ډک دوکا ندار نه وی
سودا ا خله پېسې کېږ ده چل ول نه شته
هر ې خوا ته د سېگې څنگ ته تېر ېږې
ټوپک نه شته ،شکار نه شته ظلم نه شته
په کا لو د لته اوسېږم ، ېم ېوازې
تربور نه شته ، دشمن نه شته ،جگړې نشته
لېونې ېی سم په کار دی تنظېم کړې
، شکنځل نه شته پېغور نه شته ازارنه شته
قو انېن ېی د هر څه لپاره سم دی
رشوت نه شته ، فساد نه شته،کا غذ نه شته
خوار غرېب ېی مغلوم نه دی ټول شتمن دی
ټول په خپل وطن مېن خا ېنتکا ر نه شته
زور زېا تی د لته نه کېږې نه ېی کړای شې
ما لک نه شته ،لډر نه شته ،ترهگر نه شته
ټول مصروف دی دوی د خپل وطن خدمت کړې
غدار نه شته ، رهزن نه شته ، نوکر نه شته
کړه او وړه ېی د اسلام ، مسلمان نه دی
درواغ نه شته فرېب نه شته ،ظلم نه شته
خق خوړل ورته لوی جرم مغلومېږې
ېتېم نه شته ، قتل نه شته ،وژل نه شته
هر ه چاره په خندا در سره کېږې
قهر نه شته ، جبر نه شته ، جگړه نه شته
مونږ چې دوی او خپل بد کاره اغمال گورو
بېا نو واېو ، دوی کفار دی ،شېطا ن نه شته
مونږ چې دا کارونه کړو ، شېطا ن مو ډېر دی
ای افسوس چې شېطان خپل ېو ، شېطان نه شته

تر څو به نا ست وی د ېوال خوا ته په شلېد لې کټ کې
ېا کور په غولې کې خفه د ما شوما نو مور سره
ېا په مسجد کې هک و پک د کلېوالو سره
ېا وی تنبل شا گرد په صنف کې هم صنفېا نو سره
څه د ه در پېښه خر کت د په و جود کې نه شته
ېا ېی گنگس شوی د روز گاره څه سمون د نه شته
ېا د مغز ه فکر خراب شو ، ځا ن د خر څ کړ په بل
د پلار گټلې زوی ته ا سانه ، د پښتو دی متل
پگړۍ د اېسته کړه ، په سر کړه ېو ټکر ۍ د شځې
که اوس په کا ر نه شې د ملک ته ،بېا به خورې تر ښځې
سړ ېه پورته شه بېد ار شه لږ ټکا ن و خوره
دشمن د کور په کور ا تڼ کا ، ته د ځا ن و خوره
پا نجا ب د ستا په بد بختې کې خو شبختې لټوی
اېر ان د ستا کلچر ، فر هنگ ته نا بو دې لټو ې
تا ټوله ور ځ دا گنگوسۍ وی ا سلا مې وروڼه دی
پاک او اېر ان هم دی گا ونډ هم مو دېنې وروڼه دی
د ستا وژل او تبا هې د دوی اسلا م کې ېو روا غمل دی
خو ده وژل او نه منل ستا په اسلام کې نا روا غمل دی