محمد حامد الوتاند

 

 نن چې افغان او مسلمان نه مني
     صبا بيا دوی افغانستان نه مني
 دوی دي پردي دا بې هویته خلک
    څوک چې پاک نوم نن د افغان نه مني
 دا پردي پاله اجنبي دي واړه
     چې اوس زما نوم او نشان نه مني
 زما په شورا او په جرګو کې څه کړي
    چې زما هویت دا لوچکان نه مني
 د پلار نیکه مذهب هویت ای خلکو
    دا په ریښتیا چې حرامیان نه مني
 څوک چې مې کور کې کوره کي جوړوې
 حامده دوی څوک په هېڅ شان نه مني

  د ۲۰۱۳ کال د دسمبر ۲۳مه

  لکه تنکي ، تنکي ګلان پراته دي
بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ ، لغمان پراته دي
آسمان پرې ژاړي ماشومان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

لکه تنکي ، تنکي ګلان پراته دي

دلته د چا پښتنه څوک وکوي
چې مې په کور داړه ماران پراته دي
دا بې وسۍ دا بې کسۍ ته ګورۍ
په لر او بر مې یتیمان پراته دي

لکه تنکي ، تنکي ګلان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

هر یو چې ګورې ځان ځانۍ کې ډوب دی
بل یې دی هېر په څوچ د ځان پراته دي
د ملي ګټو څوک پروا نکوي
د شخصي ګټو په ارمان پراته دي

لکه تنکي ، تنکي ګلان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

نه خپل یتيم نه بېت المال ته ګوري
مړښت یې نشته ټول دېوان پراته دي
د اختلاص، چور په مافېا بدل شول
په هر قدم کې پاټکیان پراته دي

لکه تنکي ، تنکي ګلان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

داسې پېغور دا بې ننګي ته ګورۍ
دلته بې ننګه ټول لټان پراته دي
دا ځېنې ، ځېنې عالمان پوهان زمونږ
تل د‌ پردو په دسترخان پراته دي

آسمان پرې ژاړي ماشومان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

دلته لارښود نشته مخکښ نشته دی
ځکه هر څه ټول په ډېران پراته دي
نه اراده شته نه باور په خپل ځان
د بل په امر په فرمان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه او په کنړ او په لغمان پراته دي

هم منور هم مخور زمونږ واړه
خواره واره په ټول جهان پراته دي
ورځ مې تر بلې خرابېږي ګورۍ
لکه کدوان زمونږ ټول پوهان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه، کنړ ، لغمان پراته دي

دلته تشخیص دلته علاج نشته دی
هسې بې توله ډاکتران پراته دي
ټول پاکستان او هند ته څي راځي دوی
دلته مې هر څوک بې درمان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ،کنړ ، لغمان پراته دي

دلته انګرېز دا قوم همداسې غواړي
د پیر ، حضرت لا پېروان پراته دي
داسې شډل دا بې خبره له ځان
پښتانه هسې پداشان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ ، لغمان پراته دي

مونږ ډاروي د آخرت له ورځې
خپله مزو کې د جهان پراته دي
په ما او تا باندې جګړې کوي دوی
خپله په غېږ د خپل جانان پراته دي

څومره معصوم مو شهیدان پراته دي
لکه تنکي ،تنکي ګلان پراته دي

د بل بچي باندې جهاد فرض ګڼي
خپل یې یوروپ کې عیاشان پراته دي
د هر څارګرې ادارې غړي شول
ظاهرعالم او باطني ټول غلامان پراته دي

څومره معصوم مو شهیدان پراته دي
لکه تنکي ،تنکي ګلان پراته دي

تل د خانانو او شتمنو تر څنګ
په هر درګاه دوی ملنګان پراته دي
دغه بې علمه بې تعلیمه خلک
د خېراتونو په ارمان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ ، لغمان پراته دي

نه د چا پت او نه عزت ته ګوري
سپینو جامو کې شېطانان پراته دي
نه مو د دین نه د آیېن پروا کړي
دلته دا واړه تاجران پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ، لغمان پراته دي

د دوی فتواوې له لندن نه راځي
کنفدراسیون کې پنجابېان پراته دي
په اتم بم چا اسلامي نوم اېښئ
دا عالمان که جنرالان پراته دي

آسمان پرې ژاړي ماشومان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

ما مسلمان کړل دا جټان ، پنجابېان
اوس راته دوی ټول مولویان پراته دي
اوس یې دا خپل اصل او نصب هېر کړۍ
اصل کې واړه دوی ډمان پراته دي

آسمان پرې ژاړي ماشومان پراته دي
څومره معصوم مو شهیدان پراته دي

اوس دا ملت دوی په دوه برخو وېشي
چې په کابل یې غلامان پراته دي
د لر او بر تر مېنځ پاسپورت ته ګورۍ
دوی د یووالي په تاوان پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ ، لغمان پراته دي

نه ځي په لار او په ګفتار د بابا
تش په نامه د باچا خان پراته دي
تللي هغه سپېڅلي نشته دي اوس
اوس د خپل ځان خدمتګاران پراته دي

بېا د افغانې مور بچېان پراته دي
بېا په فراه ، کنړ ، لغمان پراته دي

لکه په ژرنده کې زه دل کړم واړو
په ټولو لارو مې ماران پراته دي
هم خاکیشاه ګوته په غاښ شو دوی ته
دا ښئ او کین ټول مداریان پراته دي

نو
غچ مونږ هرو مرو له هر چا اخلو
پدې وطن کې لا ځمریان پراته دي
په لر او بر د دې ګلشن ساتوونکي
سر یې په لاس کې سربازان پراته دي
بېا
شۍ لر او بر سره یو موټۍ د افغان په خاطر
هم د دې خکلي ګل وطن افغانستان په خاطر
ملي پاڅون ته څمون وکړۍ دې ارمان په خاطر
زما حامد دا بې توګمو څیرې ګرېوان په خاطر

د ۲۰۱۳ کال د اپرېل د مېاشتې ۱۰مه

کوره چې تېر به شي اختر جانانه

جانانه راشه مرور جانانه د سترګو تور د زړګي سر جانانه

پردو ملکو کې در په در جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه

ګلې

په تا بل شوۍ نن محشر ای ګلې بدن د ټول پرهر پرهر ای ګلې

تباه تباه شو لر او بر ایګلې کونډې واړه خاورې په سر ای ګلې

څنګه به لمانځو دا اختر ای ګلې پښتون تباه شو لر او بر ای ګلې

جانانه:

ګواکې هېر کړۍ تا ګودر جانانه هغه ګلاب مشک او عنبر جانانه

هغه سهار او ماځيګر جانانه تا کور او کلۍ خپل مقر جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

ګلې:

کله ستا پاتې کوم دلبر ای ګلې په شوکو بخت ده که مامور ده که رهبر ای ګلې

چور او تالان ته بره ګ ببر ای ګلې خوري د زړه غوښې ستا ځيګر ای ګلې

څنګه به لمانځو دا اختر ای ګلې پښتون تباه شو لر او بر ای ګلې

جانانه:

جانانه راشه په هنر جانانه د پردو وشړه نوکر جانانه

ته شه چارواکۍ ته رهبر جانانه زما کړه شين تيکرۍ په سر جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

ګلې:

د خوزښت نلرو رهبر ای ګلې ځکه خو یؤ زېرو زبر ای ګلې

زمونږ پوهان که عالمان او که ليډر اې ګلې کاڼه وړانده کړل سیم او زر ای ګلې

څنګه به لمانځو دا اختر ای ګلې پښتون تباه شو لر او بر ای ګلې

جانانه:

وره ک دې شي دا عالمان داسې ږيرور جانانه دا بې لکۍ دغه بې شرمه ښکرور جانانه

دا د پردو نانزکې دغه زورور جانانه ټپي،ټپي کړمه ريښتیا دي ځناور جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

ګلې:

یا د هېڅ نشته کوم دلبر اې ګلې دا ستا شمس او د قمر ای ګلې

ستا د نرګس،او د ګلاب او د نښتر اې ګلې ستا د هوا لکه د عطرو معتر ای ګلې

څنګه به لمانځو دا اختر ای ګلې پښتون تباه شو لر او بر ای ګلې

جانانه:

لږ خپل ګرېوان ته شه راځير وکړه نظر جانانه مېنه دې ډه که له لعلونو له ګوهر جانانه

دلته دی ډېرې خزانې ستا په بامېان او په لوګر جانانه راشه ودان کړه صوات، هرات دا خېبر جانانه

څوک په ایران ،څوک په دوبۍ څوک په قطر جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

د علم او پوهې دښمنان هم د هنر جانانه وايي زه پوه یم هم عالم هم مخور جانانه

ښوونخي څوځي وايي ځای دی د شرر جانانه ښوونکۍ وژني وایی دا ده مقرر جانانه

څنګه به ځان کړم منور جانانه

ګوره چې تېر به شي اختر جانانه و لې مې نه اخلې خبر جانانه

ګلې::

افغانستانه ،اریانا زما باختر ای ګلې د حامد کور دټولو مور زمونږ دلبرر ای ګلې

زما د قسم وي ستا په سر ای ګلې ستا په لمن به د دوی پرېنږدو ټبر ای ګلې

اخر به مات شي بهرنۍ د دوی سنګر ای ګلې پاس په اسمان باندې وزر لاندې لښکر ای ګلې

هله به لمانځو بیا اختر ای ګلې زما په ولس زما د هیواد په لر او بر ای ګلې

خدای د بیا راوړي بختور ای ګلې د خپلواکۍ هغه اختر ای ګلې

ستاکتن کليفورنیا د ۲۰۱۰ کال نومبر ۱۶مه

واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا
هره پرده یې ګران جانان وایي
کله پروا د زمانې کوي دا
لږ ورته ځير شه ورته غوږ ونيسه
ټولې خبرې ښې پستې کوي دا
واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا
دا چې ټوک ، ټوک ، سورۍ ،سورۍ په زړه ده
د څوي زړه څوې آسرې کوي دا
د تورو غرو سپېرو لمنو کې بېا
د خوار شپونکي د زړه قصې کوي دا
واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا
چې مېن نوي دوی پرې نه پوهېږي
په مېنانو سرې لمبې کوي دا
که وي د مينې په رمزونو خبر
وایی خبرې ښې خوږې کوي دا
واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا
ته ځه ورځه چل او فرېب جوړوه
دا ګوره څومره ښې وږمې کوي دا
واعضه ځير شه ورته غوږ ونیسه
ځيګې خبرې هم پستې کوي دا
واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا
حامد چې کړي داسې بربڼدې وینا
وایی رېښتیا ځکه ترخې کوي دا
توره توپک پرېږدۍ قلم راواخلۍ
تل په افغان ملت نارې کوي دا
واوره تولې نه چې قصې کوي دا
له بېلتانه څوې ګيلې کوي دا

قدرمنو او درنو افغانانو ؛ د نوي کال په وياړ تاسې ټولو ته مباره کۍ او نېکې هيلې وړاندې کوم
او هيله مند یم چې سږنۍ کال په لر او بر لوې افغانستان کې د غمونو ، کړاونو او ربړونو څخه لرې
دسولې ،خوښۍ، ورورولۍ او سوکالۍ کال وي.او دا دخپل د زړه بړاس تاسې ټولو ته وړاندې کوم
هيله ده چې ستاسې خوښ شي.

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

ګلاب مو کور غاټول صحرا کې وچ شول
په خپل چمن دا اوږد خزان وګورۍ
ګودر مو وچ پېغلې په کور ناستې دي
دا دهستۍ او د مستۍ مو دښمنان وګورۍ

وګورۍ ځير شۍ ورته ځير شۍ که نه
په لر او بر حال د افغان وګورۍ
نه یې څوک کور نه یې په کلي پرېږدي
دکندهار پنجوایی مېندې،ماشومان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

ټول د پردو په اشارو نڅېږي
دغه نانزکې دا مشران وګورۍ
که مذهبي که سیاسي زمونږ واړه
خرڅ شوي ټول دا ليډران وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

ټول د يو بل پسې لیکنې کوي
زمونږ دا لیکنې ، لیکوالان وګورۍ
دغه لډوان دي که کدوان ای خلکو
تش په نامه روشنفکران وګورۍ

نه یې د شعر او نه د شور خوند پاتې
ساز ،آواز یې شو پردۍ دا مو ډمان وګورۍ
څوک تاجېکۍ څوک پنجابۍ ګډوي
دا په نامه هنرمندان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

بلبل د بڼ مو په چمن نه پرېږدي
اوس لا د ژبو دښمنان وګورۍ
کلتور، فرهنګ اوس مو په هر څه تېرۍ
دغه ښکیلاک، دا ګورګنېان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

د افراطي‌ نظر په چل او هيلو
په نړۍ حال د مسلمان وګورۍ
کله هم دین کله آیین مخ ته کړي
دغه بې سترګو پنجابېان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

هر څوک په مونږ کې خپلې ګټې ګوري
لږ دا واټن دغه ترکان وګورۍ
دکور اختېار ، واک یې پردو ته ورکړ
دا ځان پلورونکي غلامان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

چې په پېسو باندې پښتو خرڅوي
دغه بې ننګه ځوان ، ځلمېان وګورۍ
دي پښتانه خو په پښتو شرمېږي
دا پښتانه بېل له خپل ځان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

چې یې په ګټه وي وطن شي د دوې
دا په مطلب وطنداران وګورۍ
که نه بېلتون ته خو برګ ناست دي مدام
دا اتحاد د شمال داجګړه ماران وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

د پلار نیکه نه دوې عبرت نه اخلي
دا بې تبلکه دوستمیان وګورۍ
چنګېز په ګور ورته حیران دې خلکو
دا محقق دا مرستېالان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

لا د بابا په ګيره لوبې کاندي
د خپلواکۍ زمونږ دښمنان وګورۍ
نه د قانون او نه د نوم مني دوې
دا بې پدره پدرامیان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

چې هم پښتو ، ژبه او کام خرڅوي
مونږ کې هم شته داسې خانان وګورۍ
چې یې اهلېت وه ته نظر ونکړ
دا مصلحت دغه کرزۍ دا یې داستان وګورۍ
که مو یقین په حامد نشي ورنو
لږ مو عمل چارې د ځان وګورۍ

ولې سپرلۍ څه له ګولونه لمانځۍ
په خپل وطن دا لوې طوفان وګورۍ

د ۲۰۱۲کال د مارچ ۱۹ مه

دا عزت ، زمونږ برم ده هم درنه ده د افغان د ستونزو حل لویه جرګه ده
هره ستونزه کې حلېږي که دا لویه، وړه ده د کلتور او د فرهنګ زمونږه دا لویه هسته ده
د جرګو چې هره پرېکړه فېصله ده د پولادو په سېر ټینګه او پخه ده
د پلرونو مو ده غږ د مور ناره ده د میرویس او احمد شاه د سر شمله ده
پاتې له نیکونو مونږ ته دغه وسیله ده د رحمن که د خوشحال که د حمزه ده
دلته هر یؤ راټولېږي‌ د دې خاورې که پښتون ،تاجېک ،ازبک که هزاره ده
د افغان د ستونزو حل لویه جرګه ده

خو
نن مې بېا چې دا زړګۍ داسې خفه ده د پردو هر فرماېش راته کوربه ده

رنګ او خوند او ښکلا ټوله یې پيکه ده اوسنۍ جرګه رېښتينې نده دا هسې پلمه ده
خرڅ ، خوراک او ټول مصرف یې بېګانه ده خود په ګټه د پردو یې فېصله ده
په ټپي وجود مې بل زخم تازه ده جوړه کړې ده پردي ټوله قصه ده
څه ناتار دې څه مو کور کې غلبله ده لر او بر مو خوار ولس ټول برمته ده

نن مې بېا چې دا زړګۍ داسې خفه ده د پردو هر فرماېش راته کوربه ده

چا راغوښتۍ دا قوت د زور مېلمه ده اې ګيدړ په څېر زمریانو دا مو پاېله نتيجه ده
د ثوروت او د قدرت بقأ د دوې دا عقيده ده ځکه جوړه ځانته دوې دا بهانه ده
اخلاقي ،اجتماعي که دولتي فساد کې ډوب دي دوې کې غرق دي توپير څه چې څو نېزه د
وطن مو لوټ‌ شو ټول تالان وګورۍ دآزموېئلو ده خطا چې آزموده ده

نن مې بېا چې دا زړګۍ داسې خفه ده د پردو هر فرماېش راته کوربه ده

ساتل په بل واکداري خپل غواړي دوې دادې زمري هم دا یې داسې زمزمه ده
حاکيمېت نن غواړي دې دغه یې نېټه ده خپلو ساتونکو ته یې داسې قومانده ده

دا د حامد نه واوره هر چا ته کره ده مڼې واړه دي په شمار خېر که اوس شپه ده
څه ناتار دې څه مو کور کې غلبله ده لر او بر مو خوار ولس ټول برمته ده
ستاکتن کليفورنیا
د ۲۰۱۱ع کال د نومبر ۱۶مه

که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

اوس د علم او فن جګړه ده خبردار شۍ
توپک پریږدۍ قلم خپل کړۍ میړنو
دغه لنډ عمر کی یؤ تر بله جار شۍ
تېر په هېر کړۍ ټغر ټول د تربګنو
که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

مورنۍ ژبه کړۍ خپله ، مکړۍ تاسی د پردو
که نه درومي درنه لاړو جوړ وطن مو د پلرو
ملتونه پیژانده شي په خپل ژبه هم په کړو
ستا نه دواړه درومي لاړل په ورو ،ورو
که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

د مور ژبه هیره نه کړۍ که ځاې راشي د روپو
د کلتور او د فرهنګ مو تلل مکړۍ په پیسو
که په کور وي که په کار وي که په ښار که په باڼډو
پښتو وکړۍ ، پښتو واییئ ،پښتو وکړۍ د نيکو
که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

ګيله مند زه د بل نه یم هر څه ورک کړل خپل بچو
ونې تبر ته اسره کړه لاستۍ زما یي د شاخو
چی پېښی کاندي د نورو خپلی هیرې کړي درنو
شي را یادې ماته پیښې بیا زرکو د کارغو
که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

د حامد چې اوښکې تړمې، تړمې څاڅي
د اوښانو د کاروان رسۍ نور مه تړۍ په خرو
ما ځولۍ درته نیولې د مور،ژبې خېر د غواړم
ګوندې وکوي اغېزه په دا بعضې لېونو
که پښتو سره پښتو کړۍ پښتنو
سره يؤ شئ ،شئ ېو موټۍ د پنجو

ستاکتن کليفورنیا

پلاره
پلاره چې خدای (ج) له تا پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره
روح مې د خدای (ج)وينې مې ستا
په رګو
لمړۍ سجده کړمه د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره
لاسونه
پښې به دې زه تل ښکولوم

تا په پل
،پل او ګرځېدا کړم پلاره
لمړۍ ښوونکۍ ،ښونځۍ مې ته
يې
تا الفبا سره
اشنا کړم پلاره

پلاره چې خدای (ج) له تا پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د
ستا کړم پلاره

په ماشومتوب کې لکه ګل وه م بوېولم به
تا
چې په خبرو شوم طوطي وه م
غږولم به تا
زه چې زلمۍ شوم په خبرو پوهولم به
تا
ستا عاطفه ،ستا محبت او مهر
په بل
کې کله به پېدا کړم پلاره

پلاره چې خدای (ج) له تا پېدا کړم پلاره

شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره

ځان به دې وه ګۍ زه د موړ ساتلم

په سرو ګرمېيؤ کې د سوړ ساتلم
دناروغۍ په شپو مې ويښ
تر سهار
د رنځ او درد نه به دې
جوړ ساتلم
خود دې سلام سبا،بېګا کړم پلاره

پلاره چې خدای (ج) له تا پېدا
کړم پلاره
&n
bsp; شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره

څوک د بابا، څوک
د دادا ،څوک د ابا بولي

پلار جانه زه ،خو په دا واړو اکتفا کړم پلاره
دوی د مقام په کال کې يؤ ورځ لم
انځي
زه خو تل،تا خپل قبله ګاه کړم پلاره

پلاره چې خدای (ج) له تا
پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره

ماته خو تا پښتو ،او پت ښودلۍ
تا وياړ ،ښېګڼه ، اوعزت ښودلۍ
تا پښتونواله، افغانېت ښودلۍ
د خپلواکۍ دې لوړ قيمت ښودلۍ
څو چې ژوندئ يم درته دعا کړم پلاره

پلاره چې
خدای (ج) له تا پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره

د مور او پلار قدر او قيمت فرض وي تل
په ټول ژوندون يې حرمت فرض وي تل
په ځوی او لور باندې عذت فرض
وي تل
ځکه حامد دغه وينا کړم پلاره

پلاره چې خدای (ج) له تا
پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره

ګوره په زړه دې څه تېر شوي
نوي
که دې زما پره تې خوښې شوي نوي

وبښه ما ،لا اشتبا ه کړم پلاره
پلاره چې خدای (ج) له تا
پېدا کړم پلاره
شکر د خدای(ج) بيا به د ستا کړم پلاره
د ٢٠٠٧ کال د کب
د مياشتې ٩مه