عبدالله ملتیار

ګنګا-

دسپوږمۍ غوندي مي اوسې،دخيالونو په اسمان
کښي
ما له ځا نه سره يو سې ، د خيا لونو په ا سمان کښي

د ر ڼا په قدم راشې تل د ستو رو په څېر مسکه
جلو ګره د تيا رو سې ، د خيالونو په اسما
ن کښي

هم غزل شې هم سندره ، هم مست ترنګ د
ربابونو
هم الهام د نيمو شپو سې ، د خيالونو په اسمان کښي

ته
ويدا يې ، ته سوما يې، ته د ميني کلک ايمان يې
د ګنګا د سيند لامبو سې ، د
خيالونو په اسمان کښي

د پر هر سينې درشل ته ستا
يا د ونه مرهم راو ړ ي
تل تسل دخوږو زړو سې ، دخيالو نو په اسم
ان کښي

چي دعشق په انتهار کښي ،داوروستۍ ارمان هم درکړم
په اېثار به م
ي بيا پوسې ، د خيالونو په اسمان کښي

که محفل ته
جانان راغلی ، خدايږو ته هم چوف ربابه
بيا به ، خپله په نغمو سې ، د
خيالونو په اسمان کښي

که په جام کښي د سرو ملو حو ر
ي وو ينې زا هد ه
تو به ګار به له تو بو سې ، د خيالونو په اسم
ان کښي

ملتيار د ر پسي ګورم ، تل لمر ين - لمر ين جا
نا نه
ته نهام تر تورو غرو سې ، دخيالونو په اسمان کښي