ذبیح الله

   
 متن ؛ دا وطن لکه زیندان دی !؟

 لوی قیامت په د وطن کې روان دی
 څه بی ځایه ځوانان مري ارمان ارمان دی

 هر خواکې روان د غم جنګ دی
 زړونو مو نیولی د وینو زنګ دی
 هر چاته چی ګوری مړاوي پړاوي ښکاري
 ورنه ورک د انقلاب غورزنګ دی
 خوار غریب ته دا وطن نن لکه زیندان دی
 څه بی ځایه ځوانان مري ارمان ارمان دی

 د جنګ جګړو له لاسه هر سړی دردیږي
 د بی ځایه دسیسو له لاسه نن افغانان قتلیږي
 څه درد ناک حالت راغلی یو ورور بل ورور
 ته ګوته په ماشه ناست ده ناحقه وژلکیږي
 د ټوپک په زور هر سړی نن قومندان دی
 څه بی ځایه ځوانان مري ارمان ارمان دی

 لګیدلی په ړندو بمونو هر کور دی
 بل کړی په وطن نورو خلکو دا ور دی
 افغانان په کې ناهقه بی ګناه سوزیږي
 نن د جنګي جنانیت کارانو دوران زور دی
 د چا لاس نن خالي ده کور یی وران دی
 څه بی ځایه ځوانان مري ارمان ارمان دی

 دلته هر څوک د پردیو په زور واکداران شوی دي
 که وزیر یا والي ده ټول اجیڼټان شوی دي
 لاندی ځمکه پاس اسمان راته په قار دی
 افغانان ګنس او ګیچ یا غي باغي په غلتو لارو روان شوی دي
 ذبیح لله اوس نه معلومیږي څوک غل څوک پاسبان دی
 څه بی ځایه ځوانان مري ارمان ارمان دی

زمونږ ژوند تیرول په دنیا یو امهتان ده
دا امهتان ډک له خوشحالیو خبګیان ده
ژوند او دنیا ډکه له شخړو کړاونو ده
د جنګ جګړو کی هر څوک راګیر ده
څوک یی په پټه څوک یی ښکاره ده
دنیا او د هر چا ژوندی یی بندیوان ده
څوک د ښو څوک د بدو خواته ولاړ ده
دا د دنیا او ژوند د سفر ګزران ده
زمونږ هر کړنه کیردار یی وسله ده
دا بده او ښه وسله په لاس د انسان ده
هر خوښی غم مو د دی وسلی نوم ده
زمونږ کامیابی ناکامۍ یی نوم نیشان ده
هر بده کړنه د دنیا او ژوند په زرر ده
مینه محبت کینه نفرت یی ګټنه تاوان ده
مینه محبت رڼا د دواړو جهانونو ده
بی مینیتوب د دنیا او ژوند نقصان ده
هر ښیږڼه له یوبل سره لار د ګټنو ده
بی ښیږڼو انسان په تیرو کی روان ده
ولی بعضی انسانانو ژوند او دنیا ده
روانه کړی په مرضنو او تاوان ده
هر اځارول دردول کله ښه کار ده
د دنیا د خپل د بل ژوند په نقصان ده
دا پورتنی نصحت ما ذبیح لله ته کړی ده
د دنیا د انسان مین خټک اجمل خان ده

د انسان ژوند چیشی ده
ډک له خیالونو له فکرونو
څوک د خوشحالی
په ټال کی زانګی
څوک د خپګیان
په ټال کی زانګی
خوشحالی خپګیان
لکه باد او باران ده
هر چا باندی راوری
که هر چیرته وی
که هر ځای کی وی
که بد ژوند وی
که ښه ژوند وی
که غریب وی
که شتمن وی
باد باران په وری
په چا کم په چا ډیر
په چا شین پسرلی وی
په چا خزان وی
څوک غرق وی
د وړی په سرو غرموکی
څوک زګرویږی د زمی
په یخو یخنیو کی
غم خوښی یی بیستر ده
څوک دغم بیستر کی
پروت وی دردیږی
څوک د خوښی په
بیستر کی پروت وی
مستی ساتیری کړی
ژوند لکه یو خوب ده
څوک له خوب څخه
نویی راجیږیږی
څوک وی له خوبه
راجیږ شوی
څوک د خوب په تمه وی
څوک خوب یی وړینه
څوک په خواږه
خوب ویده وی
څوک زر وړی
څوک ناوخته
هر څوک چی خوب وړی
خوب وړی خلک بیا بیرته
نه دی راجیګ شوی
د چا د ژوند سفر لنډ وی
د چا د ژوند سفر وګد وی
ورنه پاتی شی یادونه
له چا کم له چا ډیر
له چا خواګه له چا ترخه
یادونه پاتی شی
اندری حازیس څخه
شول پاتی ډیر ښکولی
شعرونه خواږه یادونه
ښه ورته وګوره ذبیح لله
دا د انسان د ژوند معنا ده