حوره سپېڅلې

 

مابه چې هرڅه تا ته ویل، خو تابه نه منله
 په چیغو چیغو مې ژړل، خو تابه نه منله

 مابه په سرو سترگو درمنډه کړه، چې تا ووینم
 په لوند گریوان به مې خندل، خو تابه نه منله

زما غرور ستا مغرورۍ ته کله سر ټیټاوه
 بیا به مې هم درته کتل، خو تابه نه منله

مابه ویل چې بې گناه یم، سزا مه راکوه
 سل قسمونه مې خوړل،خو تابه نه منله

حورې خو خدای دي پیدا کړي دجنت لپاره
 دغه هر څه به ما منل، خو تابه نه منله

1393/7/3

 

هرڅه په پټه تېرومه  تاته هیڅ نه وایم
خپل زړه له تا نه صبرومه تاته هیڅ نه وایم

په هغه ورځ چې درسره ومه جوړه ولاړه
هغه ورځ ورو ورو هېرومه تاته هیڅ نه وایم

چې تابه ویلې زه درځمه مابه نه منله
دهغه وخت ارمان کومه تاته هیڅ نه وایم

تا به ویل گرانې دُعا وکړه چي سوله راشي
دسر پگړۍ خیراتومه تاته هیڅ نه وایم

نن یې په چیغو راته وژړل او داسې یې وویل
تل به دې زړه کې گرځومه تاته هیڅ نه وایم

نن مې روژه وه ما له خدایه بس یو څه وغوښتل
دا هغه څه وو چې مې ټول عمر له زړه وغوښتل

یوازې ته وې او ستا مینه مې له خدایه غوښته
قسم په خدای که بې له تانه مې بل څه وغوښتل

د قسم حق راباندې نلرې خو زه قسم خورم
د خپل ارمان پوره کیدل مې په لمانځه وغوښتل

زما دعا د روژه ماتي وه، په پټه ستا غوښتل له خدایه
دا هغه څه وو چې هم ما او هم هغه وغوښتل

ته هم جوړه لاسونه پورته کړه امین ووایه
ما حورې تل د دې وطن دښمنان مړه وغوښتل