محب الله آرمل

دا هېواد به شي بهتر
يادونه : دغه قصيده مې د اختر په ورځ ليکلې، قصيده مې ځکه ورته ووې چې بيتونه يې زيات دي، کېدای شي ځينې پکې د اصلي موضوع نه لږ بغاوت وکړي او د قصيدې له هغه ځانګړنې سره په ټکر کې راشي چې هغه د موضوع تسلسل دی، خو فکر کوم چې ټول د يوه شاعرانه احساس زېږنده دي، په زور مې ندي ليکلي بلکې رانه ليکل شوي.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مبارک د شه اخــــــــــــتر
خــــــدای د کاندي بختور
هر ســـــــــــهار د اختريز
اختريز د مـــــــــــازديګر
 ژوند کـــــې لږه وي خندا
ژوند کې اوښکې وي اکثر
چې نفرت شي پکې ورک
خدايه را د مينې لمـــــــر
چې دســــولې وي لباس
لکه واوره په سپين غــــر
مـــــــــــــګر دلته نفرتونه
او  راځــــــــــي يوم البتر
دا مـــــــــــې نښه د ناکام
چې مې لاس ايښي په سر
څـــــــنګه درشمه تــر تا
مات مې دی د خيال وزر
خوشبويي ســتا د وجود
لکه مشـــــــــق لکه عنبر
د زړه غــــــــلا رانه کوې
بس همدا دی ســـتا هنر
دواړه يــو شـان انسانان
نو ته ولې شــــــوې بهتر
بلندي ده په اخـــــــــلاق
نه په لـــــوټ او نه په زر
لوی هغه  چې انسان وي
نه لرونکی د مــــــــــــقر
ته د ځمکې خدای يي څه ؟
چې خپل ځان بولې برتر
زه درمـــــــل يم د رنځور
او ته څـــــــړيکه د پرهر
زه د  روح په هـــــــديره
ستا د مينې منجـــــــور
دا چې ګرځمه بې حــال
په ما شـــــــوی دی اسر
صـــحيفې يې دي زړې
ورته وايم مـــــــــــکرر
غږ مې نه اوري مــــولا !
دا د مينــــــــــې پيغمبر
ټول له شا پســـې روان
غم دې ګرانه مـــــــخور
غېږه راکړي د خــــپګان
د يار هـــــــــــجر زورور
زه په زړه کـــې يم عابد
زما زړه کــــې دی مندر
ګـــــــټه نه راوړې آشنا
مــــــګر مه راوړه ضرر
څه چې بولي ماته ښه
هغه نکــــــــــوي رهبر
تا چې پوهه قتلــــــوه
اوس نو ښه يې در په در
ته ايران او خـــــراسان
زه به وايـــــــم لر او بر
چې کړي تويې وينه سره
هــــــــــــمغه دی ځناور
دا هېـــواد مې لکه ځان
هم مې زړه هم مې ځيګر
نور يې مه را ورانـــــوئ
هم کابل هم پېښـــــــور
غــــــــم د بې حده ظالم
که ستالين او که هېټلـــر
اوښکې درومي په ګرېوان
چې مې لاړ نشي نظــــر
د هجران له تندې مـــرم
ماته را ، آب کـــــــــــوثر
لکه پـــــــرې ګلاب خپه
راته ښــــــــکاري مرور
چې يې نشته ده ثاني
هغه زمـــــــا د يار بشر
هر سړی او خپل يې کار
که موچي دی که خټګر
په هر څه کې د ژوند راز
په هر څه کـــــې يو اثر
داسې ولـــــــې ده آشنا
چې ريښتا لري خطـــر
جاز د مينې خـــــو لرو
را ځه وکړو يـــــو سفر
تر هېواده د خــــپګان
او تر زمــــــکې د شمر
ګوندې واخلو ترې الهام
او ترې زدکـــړو يو هنر
ملا وکړه يو تعـــــويذ
يا جادو او يا مــــــنتر
چې دوښمن مو شي برباد
چې دښمن شي خاک بسر
که تعويذ کې وي قوت
که وي کوډو کـــې اثر
په تلو تلو کې وايم دا
دا هېواد به شي بهتر
داسې هم نده آشنا
داسې هم نه يو اوتر
انسانان پکې لاهـــو
ژوند آرمـــله سمندر 
۱۳۹۴/۴/۲۶
د کوچني اختر ورځ

ملا وکړه دا د وخت دی
 ملا وکړه تاويزونه
طبعت مې راته جوړ کړه
سوله راوله وطن ته
د ظالم لاسونه مات کړه
د مجرم لاسونه پرې کړه
که تاويز کې د قوت وي
که د کوډو کې اثر وي
نور  يو ستړي
د قبرونو په کيندلو
نور ستومان له جنازو يو
ته مو وينې چې بل کارته
وزګار نه يو ته شاهد يې
بس يوازې
همدا يوه مخه راپاتې
هيله دفن کړو خپل مړي
ملا وکړه دا د وخت دی
ملا وکړه تاويزونه
ستا تاويز خو لېونيانو ته پکار دی
خلک وايي تاويز هر سړي ته ښه دی
موږ ته وکړه تاويزونه
چې پرغاړه مو ځړيږي
چې پر زړو نو مو لګيږي
ګوندې موږ ورسره سم شو
ګوندې ووځو لدې اوره
که يوالی مو نصيب شي
که مو درد ته څوک طبيب شي
که ويده خلک بيدار شي
که وطن ته لاس پکار شي
بخل مه کړه پدې کار کې
ستا هېڅکله تاوان نشته
خداي (ج) پدې نه خپه کيږي
الله (ج) نه ناراضه کيږي
ملا وکړه دا د وخت دی
ملا وکړه تاويزونه
شکرانه به درته ټوله کړو له خلکو
له مور ګانو له تنکيو ماشومانو
له پلورونو له سپېڅلو اروا ګانو
که بس نه شوه يتيمان شته په سلګونو
ډېرې کونډې ليدل کيږي
شکرانې ته ټول چمتودي
ډېرې بورې  ډېرې  وررې به يې راکړي
په لکونو به کړو ټولې
چې ستابس شي ،چې ستا بس شي
ملا وکړه تاويزونه
چې ويده قومونه ويښ شي
اجنبي ته شي يو موټی
چې اغيار ددغې خاورې
له يومخې تبا کړي
چې وطن رڼا رڼا کړي
چې دا سيمه په خندا کړي
ژړا وشړي له چمه
سترګې وچې کړي له نمه
پيره وکړه دادې وخت دی
پيره وکړه تاويزونه
که ريښتيا وي دروغ نه وي
که په حق وي باطل نه وي
که رنځونو ته شفا وي
که درمل د نابينا وي
نو ړانده خو څه کم ندي
کاڼه هم شته په سلګونو
د ګونګيو هم ګلې شته
ته يې وينې ته يې ګورې
ښه پوهېږې چې تاويزته
يو په سله ضرورت دی
خو تاويز آسانه نکړې
چې بې قدره نشي کسب
که کوم بل څه دې په زړه کې
موږ خو نه درته پوهيږو
عقيدې مو دي ريښتنې
له تا ويزه د ورېږو
ستا چلونه بلا ډېر دي
تاته کله تمه کيږي
تا ويزونه د خرڅېږي
ستا لوټونه جېب ته لويږي
خو هېچا درته وه نه وې
چې تاويز دې دی بې ګټې
لا د نور له بدو بدکړم
لا د راکړلې لغتې
موږ هم دلته ملامت يو
چې ګومان مو مستقيم دی
چې توپير نشو کولای
په مابين کې دې تاسو
۱۳۹۲/۶/۲۰
وردګ ،جلګه

 

 تصويرونه دې هېنداروکې پنهان دي
 مينـې تا باندې پنهان زړونه ودان دي
 پدې تــــــــکه توره شپه کې لاره وينو
 ډېوه مړه. د سترګوکسي مو روښان دي
 نه پو هېږم اوس يې چېرته کډه کـــــړې
 عاشقان ورپســــې ګرځي سر ګر دان دي
 پټ مخ ګرځه ښاپېرۍ چې ود نه خوري
 پدې ښار کې ټول له مخې ښاماران دي
 زندګي مــو د وحشت غېږ ته ستنــــــيږي
 په زړګي کې مو د مينې کوګي وران دي
 هسې نه چې ښکلا ورکه شي آرمـــــــــله
 د جــــــنون لښکرې تم پدې مکان دي 
  ۱۳۹۲-۵-۱ د وردګو ملي راډيو تلويزيون