عبدالنبي “پيچوال”

دا هم ارمان دغفار خان وو
دا اصل کار د ملنګ جان وو
ماته شو پاتې مجبورۍ نه
دغه سیلۍ وه که طوفان وو

چې بورا یې ویوړ له غوټۍ
نه
××××××
دا وظیفه د هغه چا ده
ــــــ چې وي عاشق په
حقیقت کې
مینه له اوره نه پیداده
ــــــ عاشق سوځیږي په
فرقت کې
د مین تل دغه سودا ده
ـــــ کله به یار ویني
فرصت کې
مجنون به هغه وخت سلطان
وه ـــــــ چې به یې لیلی
لیده بلې نه
دا اصل کار د ملنګ جان وه
ــــــ ماته شو پاتې
مجبورۍ نه
××××××
بورا وو ناست په دغه تمع
ــــــ چې دا غوټۍ به شي
ګلاب
بیا به همېش یمه بې غمه
ــــــــ فقط کوم به ترې
طواب
ګونګټ به کله پرې پرېږدمه
ـــ همت لرمه بې حساب
ناست په دا فکر کې حیران
وه ـــ خزان پرې تېز راغې
ګولۍ نه
دا اصل کار د ملنګ جان وه
ــــــ ماته شو پاتې
مجبورۍ نه
××××××
دا عاشق مینه نه
ماتیږيــــــ هیڅ وخت د
سپین مخ په لیدلو
زړه تر هغې نه صبریږي
ـــــ څو یې لاس وا نه
چوي په ولو
سینه کې اور ورته بلیږي
ـــــ خوښ وي د ځان په
سوځیدلو
ځکه مجنون سر بې مکان وه
ــ کار به یې خپل اخیست
ملنګۍ نه
دا اصل کار د ملنګ جان وه
ــــــ ماته شو پاتې
مجبورۍ نه
××××××
ربه واده د لیلی جوړکړې
ـــــــ په ژوندانه د
پیچوال
ته په دیدن ورله دی موړ
کړې ـــ الله قبول یې کړې
دا سوال
ته په سینه ورته دې زوړ
کړې ـــ تر سر حدونو د
دېوال
دا هم ارمان د غفارخان وه
ـــ خلاص پنجابي د سلامۍ
نه
دا اصل کار د ملنګ جان وه
ــ ماته شو پاتې مجبوری
نه
دغه سیلۍ وه که طوفان وه
ــــــ چې بورا یې ویوړ
له غوټۍ نه
 

دا چې هر وخت د پردو لاس
ته حیران یې
تاته وایم آی زما پښتونه
وروره
شپه او ورځې چې په بل پسې
روان یې
له دې څه ده بې ننګي
اضافه نوره
پنجابي په مخکې ښکته
پورته کیږې
درته وایم ځان دې خلاص
کړه له پېغوره
د وحدت لاسونه ورکړئ یو
او بل ته
ځان ځانۍ کې به دئ ښځه شی
سر توره
د کشمیر غیرتی خلکو ته
نظر کړئ
په دښمن یې رڼا ورځ کړه
ده تکه توره
آرزو نلرم چې سر دې چاته
ټیټ شي
هر افغان ته د ورور په
سترګه ګوره
دښمن ګوره دروازه کې درته
ګرځي
ښځه او لور ستا راوتی نشي
له کوره
لروبر پښتانه یو دي درته
وایم
په یو غږ ستا دوی اټک په
پله کې ګوره
پیچوال سره دی توره او
ډال په لاس دی
په دښمن به درته مځکه کړي
نسکوره

 

(ع)

خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم
د خپل وطن په شانې وران
هم پاکستان ووینم

ربه ژوندی به یم چې ټول
وطن اورونه واخلي؟
د پاکستان ښځې پشا بچي
بارونه واخلي
چې د خیمو په مخکې کښېنې 
خیراتونه واخلي
په شړو دښتو کې پراته
خولو کې ملخان ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

ته یې پخپل کور کې اخته
په غم د ځان کړې ربه
ټوله دنیا ددوی له شره په
امان کړې ربه
ورک په نړۍ کې دا د دوی
نام او نښان کړې ربه
ځوړند تنآب کې د ای اس-آی
طرفداران ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

ددوی کورونه زمونږ ژوند
کې بې تمبو کړې ربه
دوی ټول له یو مخې وریته
په سرو لمبو کړې ربه
اخته په غم یې شپه او ورځ
یې په سلګو کړې ربه
لکه چرګان چینجې خوړونکې
په ډېران ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

ښځې یې کونډې ماشومان یې
یتیمان کړې ربه
یوه بلا په دوی را ښکته
له آسمان کړې ربه
ته یې هلاک لکه د نوح قوم
په طوفان کړې ربه
چې بې حجابه دوی پراته په
سپين میدان ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

لوڅې پښې بربنډ لغړ یې را
روان کړې ربه
دا مشرف نوکر په کور کې د
افغان کړې ربه
ته یې شرمینده په دې دنیا
په درست جهان کړې ربه
د ښځې یې پنډ په سر طورخم
کې را روان ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

په خپل دربار دا سوال
قبول د پیچوال کړې ربه
سره اخته دوی خپل مابین
کې په جنجال کړې ربه
لوړې ماڼۍ د اسلام اباد
زمونږ په حال کړې ربه
د مځکې مخ له دوی نه پاک
په هر زمان ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم

په افغانانو باندی یې ټول
دغه کارونه کړي
د رب دربار کې پیچوال چې
کوم سوالونه کړي
دا هر پوليس په مونږ د
قهر اوازونه کړې
هر پنجابي په مخ څپېړه د
افغان ووینم
خدایه په ژوند کې مې پوره
دا یو ارمان ووینم
د خپل وطن پشانتې وران هم
پاکستان ووینم