عبدالهادي حیران

ستا نظر که چا له هيڅ ندى نو
نۀ دى
ولې ما له خو اعزاز د ژوندانه
دى

بندګي د خپل جانان د وجود
کړمه
دا مې ژوند دى، دا مې راز د
ژوندانه دى

د انسان غمونه هر ځاى چې دي
خوري مې
زما دغه سوز و ساز د ژوندانه
دى

ستا "کتاب" کې چې د مينې ټکى
نيشته
ملا تا له څۀ جواز د ژوندانه
دى؟؟؟

چا ويل څۀ ته شاعري کوې
حېرانه!
ما ويل دا هم يؤ اواز د
ژوندانه دى

کۀ جذبه د لېونتوب وي
نو منزل ته يؤ قدم دی

حال د ژوند بس دومره ډېر دی
چې حالاتو سره سم دی

يؤ سړی چې هيڅ يې نۀ زده
استاد هم دی، لارښود هم دی

دا لا کوم وحشت راخور دی
د هر چا سترګو کښې نم دی؟

د ښار ډېرې دروازې دي
اؤ په هره يوه کښې غم دی!

دا تاريخ ورانول ګران دي
دا په زړونو کښې رقم دی