پښتو متلونه

پښتون نه دی چي د نوک جواب سوک ورنه کړي

پښتون له غيرته ځان اور ته اچوي

پښو پښو ارمان کاږۍ غالۍ ده

پښې هلته ځي چي زړه ځي ،

پک تر پک پوري ، نو نه چي ماغزه ئې ښکاره وي

پک نه پر سر تار لري، نه په غوړو کار لري

پکه نه سر لري نه ئې په چا اويي

پکي سر په خيال کی ، چي مېړه ئې شاباز خان دی

پلار دي سپرو مړ کړ که پلو ؟ ول څه ئې کوم زما د ښې ووت که سپرو مړ کړ که پلو

پنډ ئې مه ګوره، ايمان ئې ګوره

پنځه ګوتي سره يو نه دي

پنځه ګوتي په خوله نه ننوزي

پور پر غاړه ، مېږ مرداره

پور د بدو برخه ده

پور چي تر سلو تېر شو ، وچه مه خوره

پوره ! ورک دي کړه دوه کوره

پوه سړی تر خپلي کمبلي پښې نه تېروي

په اوبو څوک نه چاغيږي

په بازيو کي تل بنګړي ماتيږي

په باغ کي الو غيم ، په کلي کي بلرغو

په بدلو څوک نه لويږي

په بل وطن کي د ښو کښت کوه تېرېږه

په پردي کور کي سل مېلمانه هيڅ نه دي

په پردي پرتاګه ځان نه پوتېږي