پښتو متلونه

بې ګودره کي ګيډيږي ، خود بې سين وړي

بې ما دي شل نه کړه

بې چرګه به هم سباشي

بازخانه له بازه نه خالي کېږي

بې عمله علم ،د بې مېوې ونې پۀ څېر وي

بې قامه مقام نسته

بې وسي دؤسي نه ده

بخت يا پۀ کمڅۍ دی يا پۀ کوټۍ

برج مې جوړاوۀ ، را څه کدانه سوه

بې زحمته راحت نسته

پاړوګر د مار د لاسه مري

پاک اوسه بې باک اوسه

پټه خوله د مرکې ليوه دی

پر اخند ښوروا ډيره ده

پخوا له پخوا سره ولاړ

پر پچه وخوت کشمير ئې وليد

پر پوست سيکه نه وهل کيږي

پر خره يوه لپه اوربشي ډيري دي

پر خره سپور دی خر ئې ورک دی

پردی خر په شا زور ور دی

پردی اور تر واوري سوړ دی

پردی زوی نه زوی کيږي

پردی سپی په ډوډۍ خپل

پردی کټ تر نيمو شپو وي