پښتو متلونه

د هر شي خوند په مالګه ښه کېږي، د مالګې خوند به په څه ښه شي

د هوا مرغۍ شل د پیسې

ډم خو موړ شو، چې پاتې يې کور شو

ډوډۍ به خپله خوري، سترګې به د نورو پرې سرې وي

ړانده ته د خولې لار معلومه ده

ژرنده چې بار نه لري، په څه به ګرځي

ژرنده که هر څومره ګړندۍ شي، لانده غنم نه اوړه کوي

ژوند دې ورک شه له مرګه بتر

ژوند يې ګران، مرګ يې ګران

سل روپۍ پور که، د اختر شپه په کور که

شپه که تیاره ده، مڼې په شمار دي

ښه جالوان د طوفان په ورځ معلومېږي

غټې سترګې ځان ویني، وړې سترګې جهان

غل که نه تښتي، مل دې وتښتي

غوټه چې په لاس خلاصېږي، په غاښو يې مه خلاصوه

قابلیت د لمر سترګه ده

کار نه ده سسته پسته، خوراک ته ده تندرسته

کله وار د ابا، کله وار د ادې

که آغا مري که بي بي، زما دې وي پخه ډوډۍ

که باران وي که ږلۍ، مېلمه غواړي ښه مړۍ

که څه وايي، څه به اوري

که دا غوا مړه شي، هم به تا وړه شي

که لاړ شې تر بلخه، درسره ده خپله برخه

که ورځ د زورور ده، شپه د کمزوري ده