پښتو متلونه

پر پچه وخوت کشمير يى وليد

پردى کټ تر نيمو شپو دى

پښى هلته ځى چى زړه ځى

پلار ګټلى زوى ته آسانه

پخپله خر نه لرى دبل به آس خاندى

په يو ګل نه پسرلى کيږى

په يوه موزه کى دوى پښى نا ځايږى

په کور کى کلى نشى

تر پردى ګلالى زوى خپله بدرنګه لور ښه ده

تر پراته زمرى گرځنده ګيډړه ښه ده

ترکاڼى دبيزو کار نه ده

جامه چى دپور شى په ځان اور شى

چى جنګ سوړشو ميرى تود شو

خپله خوله دى هم کلا ده هم بلا

څوک ځان غواړى څوک جهان

څه ژرنده پڅه څه غنم لانده

څو ګړى ږيره د چړى لا يقه ده

چاړه که دسرو ده هسى نه چى دځيګر دمنډو ده

چى اختر تير شى نکريزى په ديوال وتپه

چى بد ګر ځى بد په پرځى

چى غواړى په هغو واوړى

چى او ګره سړيږى ميلم انه ډيريږى

چى زه او ته راځى نو څه دى دقاضى

تر کوره به درسره یم، نه تر ګوره