پښتو متلونه

دښمن هغه دی چې اول يې ( هو!) او بيا يي (يه) وي

د غنمو لپاره پۀ زوزو هم اوبۀ لګېږي

د صبر مېوه خوږه وي

د ډوډۍ پر قدر وږي پوهېږي

دوست هغه دی چې پۀ سخته کې دې پۀ ښه راشي

د لاس ګوتې پۀ يوه اندازه نۀ دي

د شپې پای سپېدې راختل دي

د کور جارو ، دبل دارو

د خرۀ مړينه د سپي اختر وي

دوستي پۀ ليرې والي کې ښه وي

دګور شپه پۀ کور نه کېږي

د ناليده چې لور وشوه پۀ ښکلولو يي مړه کړه

د نر زوی ژړا پۀ ځانګو کې مالومه وي

د اوښانو خاوندان دروازې لوړې ساتي

د زړۀ زړۀ ته لار وي

د ډالۀ ږغ ليرې ښۀ ځي

د غلۀ پۀ غرۀ کې هم ځای نۀ وي

د مور پۀ نس کې چا نۀ دي زده کړي

د بل پر ايمان سړی جنت ته نۀ ځي

دنيا پۀ امېد خوړه کېږي

د بې عقله علاج نسته

د پلالې اور تر درمندۀ ځي

د سيال خواړۀ پور دي يا پېغور

د بې غيرته به دکور مېلمه واکمن وي