پښتو متلونه

دتورې شپې غل دى

دټيپروپه تول يې وركړه

دجوړ و نايى دى

دجمعې مړى شو

دجولامنډه دموږي پورې وي

دجومات تنبه ده

دجوارۍ موټى دى

دجب نه اوبا سه پيسې ورباندې وخوره پتاسې

دخيرپه غونډۍ ناست دى

دخنداپسې ژړاشته

د خپلې كوټې واورې په بل اچوي

د خرې دومره شيدې دي چې د خپل كوټي يې كيږي

د خوشحالۍ ياران ډير وي

د خيرات خوا كې ډۍ كوي

د خارې مړز دى

د خپلو سره جنګ دښيښې درز دى

د خوارې كونډې زويه خپلي روټي ژويه

دا حوض څوكاسې دى

د خوارۍ ژرنده ساتي د كبره يې مزد نه اخلي

د خره په تندي كې محراب نه وي

د خره مينه لغته ده

د خير نه مې دې توبه سپي دې كورې كه

د خوږې ګوتې نه نيول كوي

د خولې نه يې اور پورته كيږي