پښتو متلونه

چې زوړ شي ، څۀ ترې جوړشي

چې درومې ،څۀ به مومې

چې ښار وران شي شادوګان هم پۀ کې لوټې وولي

چې مدعي له کوره نۀ وي ، خونه يي توره نۀ وي

چې اوسې پۀ خوی به د هغو سې

چې نۀ وي آدم خان ،تل به يي مري اوښان

چې څنګه مخ ،هماغسې څپېړه

چې عقل يې کم ورکړ ، تل يې غم ورکړ

چاړۀ که دز رو شي هم پۀ نس نه چوخېږي

چې ځې ،ځې ابازو له به راځې

چونګښه له ماره سره تله ، پۀ منځ دوه ځايه سوه

چې چېرې ډب وي ،هورې ادب وي

چې راشي قضا ړندې شي بينا

چې يارانه پۀ شفتالو شوه ، نو بيا ګرانه ده

چرګ دې يم خو حلالوې به مې نه

چې پۀ ما پسې سپره سې ، بيا زما پۀ وينو سره سې !

چې خوب درشي بالښت نه غواړي ،چې زړۀ مئين شي ښايست نه غواړي !

خانده خانده ، ښه کور دي اوډلی دی

خان صاحب ! يو تار ورېښم نه خوړ ، لس زره روپۍ ئې وخوړلې

خاوره د خُسر د ګوره اخيستل کيږي

خبر د خدای لپاره ، لوړ د ورور له پاره

خبره تر خبري پوري ياديږي

خبري کي افغانې کوي ، نې پلار نه ېې ادې کوي

خبري زده که بيا ئې وکه