پښتو متلونه

څوری څه په څنګ څه په نس

څوک چي لاس درپوري بند کي مه ئې غوڅه وه

چوک چي بيده وي ، مېښه به ئې نرګټی زېږوي

څوک مه واهه په ګوته ، تابه نه ولي په لوټه

څوک وائې چي زما د غړيکي خوند بد دی

څوک وائې څه وخورم ، څوک وائې په چائې وخورم

څونه چي خرګی ، هغو نه ئې بارګی

څو ئې ونه شاربې کوچي نه کوي

څه توره تېره وه ، چه انا ورسته وه

څه خوره ، چه پرېږده

څه چي په کټو کي وه ، هغه په څمڅۍ کي ښکاري

څه دي کول ،چي پلار او نيکه دي کول

څه راوړه ، څه به يوسې

څه زه بد وم ، څه دښمنانو لاس راپسي تکوهل

څه ژرنده پڅه وه ، څه غنم لانده وه

څه لاس تر مينځ ، څه غر

څې کوې ، چي نې کوې

څلاکه مرغۍ پۀ غبرګو پښو نښلي

څۀ چې کرې هغه به رېبې

څۀ غنم لاندۀ وو څۀ ژرنده پڅه

ځان دي وخوری نوکری ، چي په لږ و ډير لری

ځان ته ښه وائې ښه نه کړي ، داڅه وائې دا څه کړي

ځانه ! خپله ځانه !

ځنګل چي اور اخلي ړ وچ او لانده ګرد ه اور اخلي