پښتو متلونه

پلار ګټلې پر زوی اسانه دي

پردی کټ تر نيمې شپې وي

پۀ پښتو کې به پښتۍ ماتوې

پۀ منډه نه . پۀ ټنډه ده

پټکی چې له سره ولوېږي ، او پر وږو تم شي هم نه دی لوېدلی

پۀ خنزيرانو کې هغه ښۀ لا کوم وي ؟

پۀ تيارۀ کې هرڅوک ډارېږي ، څوک نارې وهي ،څوک يې نه !

پز پرې کړي که شرم لرلای ، دچړې نوم به يي نه اخيست

تارو وخوړه کهۍ ، که ئې دا کهۍ په زړه وه بيا به نه ځي په غدی

تارو يو مرغه دی ، چي چا ونيو د هغه دی

تازيان چي هوسۍ وهي د هغو خولې توري وي

تازي چي تر تازي پاته شو لکۍ ئې غوټه پرې که

تر اوبو د مخه ګاولي مه کاږه

تر باغ ئې مورۍ لو ده

تربور ته بې وروره مه سې ، ورور ته بې زويه ، پلار ته بې موره

تر بېکاري ، بېګاري ښه ده

تر بې عقل خپل ، هوښيار دښمن ښه دی

تر بېکاره کښېنستل لور زېږول ښه دي

تر پردي زوی خپله لور ښه ده

تر پښو لاندي مځکه مه ګوره ، ليري واټن ګوره

تر تياره برخه مه تېريږه

تر خوښ نس را پېښ

تر خوړلي لا اميد ښه دی

تر دې ئې تېر ، هغه نور ئې ستا ګنډهير