پښتو متلونه

په يوه ودانه ، په دوهم بېرانه ، په دريم ډګ ډګنی

پياز دي وي په نياز دي وي

پيا څه کوم ، نياز ئې څه کوم

پېټ نسته ، شرم وغره ته ختلی دی

پېري ته غزنی څه دی

پير که خس وي ، د مُريد بس وي

پير نه الوزي مُريد ئې الوزي

پيل که مړ سي ، يو زنګون اوبه ئې لا په نس کي دي

پيل چي ژوندی وی يو لک دی ، چي مړ سي دوه لکه دی

پيل تلی ، تلی پر پکی ودرېدی

پر اوښ به سپور يې سپی به دې وخوري

پۀ يوۀ ګل نه پسرلی کېږي

پۀ جنګ کلي نه کېږي

پښه خپله پڼه پېژني

پۀ شرم دې هغه وشرمېږي ، چې پرې پوهېږي

پښې له بړستنې سره سمې غزوه

پور چې ځنډنی شي ،خوردنی شي

پۀ يوه پڼه کې دوه پښې نه ځايېږي

پړ مې کړه ، مړ مې کړه

پۀ شيدو سوی ، مستو ته ورپوکي

پلټونکی پيداکوونکی دی

پياز دې وي ، پۀ نيازدې وي

پۀ حلوا،حلوا ويلو خلۀ نه خوږېږي

پر ملايي لمبول دي ، بښل يې پر خدای دي