پښتو متلونه

چي کوچنی وي پر پښو ځي ، چي لوی سي پر اوږو ځي

چي کوچنی ونه ژاړي ، مور تۍ نه ورکوي

چي کرې هغه به رېبې

چي کلی په نامه لري ، يو خوی تر نور ښه لري

چي کور پر غره لري ، هم نوي هم زاړه لري

چي ګړنګ مي څڅېده ، چي خدای راکړي ستا ئې څه ؟

چي لری دی لری ئې ، لړی دی لړی ئې

چي لږ خوري هغه تل خوري ، چي ډيره خوري هغه ګنډير خوري

چي لو کونه وينې ځني ځغله

چي لوی غاپي ، کوچنی تراپي

چي له مازيږي ، بلا زيږي

چي له خدايه پټه نوي ، د بندګانو ئې ولي پټوې

چي د ياره وائې ، دځانه وايي

چي مربی لری ، مربا خوره

چي مړونه وي هلته کورنه وي

چي مړ سو هغه پړ سو

چي مشر ئې ساوڼ وي ، لښکر ئې ګوزاوڼ وي

چي مشر ئې وي سپی ، د کشر ئې څه کمی

چي مشر ئې غمبر وي ، اختر بې ماذيګر وي

چي ملا وائې هغه کوه ، چي ملا کوي هغه مه کو ه

چي مور دي نه وي په پلرګنۍ ، ورې ولي ځې ليونۍ

چي مور لري ادکه ، په صفت به ئې واده که

چي مور ئې بټياري وي ، زوی ئې نه فتح خان کيږي

چي مور مېره سي ، پلار پلندر سي