پښتو متلونه

چي باد نه وي وني نه ښوري

چي باجوړ دي نه وي خوړلی ، بد مه پر وايه

چي باد وي د پاسه ، باران ئې سم دلاسه

چي باد ئې وي د کښې ، وريځي ځغلي لکه بزې

چي بابړ ئې زما په کتاب پړ ئې

چي بخت ئې تور سي دښمن ئې د پلار کور سي

چي بد ګرځي ، بد په پرزي

چي بد کوي ، بد به مومي

چي بد غواړي ، پر بدو به واوړي

چي بې ملو ځي ، تور ما بې پر اوږو ځي

چي فال ګورم ښه راځي ، چي يار ګورم نه راځي

چي درانه بارونه وړي ، خوراک ئې ځوز دی

چي اومه کاکونه خوري ، خوراک ئې ګوز دی

چي پردۍ لور ته ئې طمع سي ، يو من غوښه ئې کمه سي

چي پر لوړه ګرځي ، پر ژوره پرزي

چي پر کوي منډک دي ، يووې ، نودی په غووې

چي پلار ئې وز نه وي ويشتلی ، مور ئې غوز نه وي ويشتلی

چي پوڅی خورې ، متار به سهی

چي په جنګ کي ................. غوړي ، نوم ئې سدو دی

چي په ځان کي ويني ، په جهان کي ويني

چي په پټه وي ، په ښکاره لنګيږي

چي په ناز لويږي ، په زيار زړيږي

چي په خره دي کار نه وي ، اشه مه ورته وايه

چي په خپله ئې وخورې غول به سي ، چي بل ته ئې ورکې ګل به سي