پښتو متلونه

په څاڅکي څاڅکي ډنډ جوړيږي

په خپلو خپل ، په پردو پردی

په خپله کوڅه کي سپی هم زمری وي

په خره ئې وس نه رسيده پر پالانه ئې راواچول

په خندا پسي ژړا ده ، په ژړا پسي خندا ده

په خواره ځمکه کي هر واښه شين کيږي

په خوله خوږ ، په کونه کوږ

په خوله لااله ، په زړه غلا

په دوبي چېري وې چي په ژمي سېوري کوې

په دنيا باور مه کوه ، ګاهي لوړ ده ګاهي ځوړ

په درنو دروند په سپکو سپک

په ډيری کې خوره ، په لږ کې وېشه

په ډيرو ليوني خوشحاله د ي

په رنګ ښايسته ، په عمل خواره خسته

په ړنديانو کي چپک اغا دی

په زحمت پسي راحت دی

په زهيرو زړو ګوتي مه واهه

په ژرنده کي دي شپه شه د زوم کره دي مه شه

په سات کي تل خوابدي پېښېږي

په سپکو سپکتيا ، په درنو ددروند تيا

په سپين سر ، مزل پر سر

په سپي زوی ، تل پلار ښکنځلی وي

په ستړي مشي د چا څه شي ، زړه ئې ښه سي

په سترګو ګوري ، په زوی لوړي