پښتو متلونه

پلار دي سپرو مړ کړ که پلو ؟ ول څه ئې کوم زما د ښې ووت که سپرو مړ کړ که پلو

پنډ ئې مه ګوره، ايمان ئې ګوره

پنځه ګوتي سره يو نه دي

پنځه ګوتي په خوله نه ننوزي

پور پر غاړه ، مېږ مرداره

پور د بدو برخه ده

پور چي تر سلو تېر شو ، وچه مه خوره

پوره ! ورک دي کړه دوه کوره

پوه سړی تر خپلي کمبلي پښې نه تېروي

په اوبو څوک نه چاغيږي

په بازيو کي تل بنګړي ماتيږي

په باغ کي الو غيم ، په کلي کي بلرغو

په بدلو څوک نه لويږي

په بل وطن کي د ښو کښت کوه تېرېږه

په پردي کور کي سل مېلمانه هيڅ نه دي

په پردي پرتاګه ځان نه پوتېږي

په پردې وطن کي ......... واچواه ترې تېر شه

په تياره کي خپل سېوری هم نه ښکاريږي

په تېر پسي ترتاب نسته

په تېرو اوبو پسي چا کره (( يوم )) نه وي وړی

په ټول بابړ يو لوړ

په جار جار دي مي ښه نسته ، ګېډه مي مړه که

په جنګ کي يو ګام د سلو کالو لاره ده

په ځنګله ئې و زېږوه ، په بازار کي ئې لوی که