پښتو متلونه

مېړۀ مړ کړه ، خو مېړانه يي مه وژنه !

مېړونه غرونه دي ،ښځې يي اړمونه دي

مرغان هم هغه سره ګرځي چې بڼې يي سره لګېږي

مرغۍ پۀ خپلو بڼو ښه ښکارېږي

مينه ړنده ده

مېلمه د خدای دوست وي

مړی چې خدای شرموي ، پر تخته يي معامله ګډه وډه شي

مار خوړلی له تور پړي هم وېرېږي

مار ته پۀ لستوڼي کې ځای مه ورکوه

مه وکړې هغه منډه چې مې کونه شي بربنډه !

مار چى هر څومره خوار شى بيا هم څنګښى نه خورى

مال په دهقان سپاره، دهقان په خدای

مزدور چې له کال نه تېر شي، د کاله واکدار شي