پښتو متلونه

دخيرپه غونډۍ ناست دى

دخنداپسې ژړاشته

د خپلې كوټې واورې په بل اچوي

د خرې دومره شيدې دي چې د خپل كوټي يې كيږي

د خوشحالۍ ياران ډير وي

د خيرات خوا كې ډۍ كوي

د خارې مړز دى

د خپلو سره جنګ دښيښې درز دى

د خوارې كونډې زويه خپلي روټي ژويه

دا حوض څوكاسې دى

د خوارۍ ژرنده ساتي د كبره يې مزد نه اخلي

د خره په تندي كې محراب نه وي

د خره مينه لغته ده

د خير نه مې دې توبه سپي دې كورې كه

د خوږې ګوتې نه نيول كوي

د خولې نه يې اور پورته كيږي

د خوږ لاس غوندې يې د زړه پورې نيولى دى

د جولا د ننګورتيز شو

دخرې څټه وركه شه دښځې ګټه وركه شه

دخوار ملا په اذان څوك كلمه نه وائي

دڅادر نه پښې مه اوباسه

دڅپلۍ ګردته يې هم نه شې رسيدى

دچراغ لاندې تياره وي

دچرګې دنيولودى